Çünkü Ben Vazgeçilenim

Yine bir aşk bitti.. Anıları bıraktı ardında izleriyle,iyi yada kötü olan herşeyi.Ne hissetmeli insan ilk günlerde bilmiyorum.Her şey yerini bir karmaşaya bırakmış sanki.Bir hafta öncesi birlikteydik oysaki,ne çabuk bitti.Aklında bir sürü soru neyi paylaşamadık,neydi bu sonu getiren,yoksa hiç sevmedik mi ,her şey yalanmıydı diye.Soruların cevabı basittir oysa düşündükçe tek taraflı aşk çünkü ben vazgeçilenim.En çokta neyi anladım,ileriye dogru baktıgımda,kendimi mutlu ve huzurlu hissettigimde,adım adım geriye dogru gidiyormuşum meger.Yine başa döndüm.Sanki hiç bir şey yaşamamış gibi ne tuhaf İlk gün geldi aklıma şimdi.Gizemliydi her yönüyle çekmişti dikkatimi.Tutamaz olmuştum kendimi,her gün bir adım daha ona yaklaşıyordum.Büyüyordu içimde her an her dakika.Özlemleriyle gözümü açıp,arzuyla gözümü kapıyordum her gün.Rüyalarımı güzelleştiriyordu varlıgıyla.Adını seviyordum,onu dünyaya getirenlere dua ediyordum.Vücudundaki benini bile seviyordum.Tüm benligimi kaplıyordu.Onu sevmeyi seviyordum.Kendimi görmeme fırsat bile bulamıyordum.Yalnızca o vardı,onsuz bir hayat düşünemiyordum bile. Neden ayrıldık biliyorum.İki yabancı insan bir araya geliyor.Belki bir süre tanımakla geçiyor.Bir kaç ortak yönler keşfediliyor.Zamanla gerçek kimlikler ortaya çıkıyor.Tanıdıkça ortak olmayan yönler artıyor ve aralara giriyor.Uyuşmakta zorlanmaya başlıyorsun.Hangi taraf daha çok seviyorsa o alttan almaya çalışıyor.Sevenin duyguları aynı,vazgeçecek olansa,mantıgıyla hareket etmeye başlıyor.Başta romantik ve duygusal olaraka başlayan her şey yerini mantıga bırakıyor.Çabalıyor seven ayakta tutmaya çalışıyor ama olmuyor.Bir kez başladıysa tükenmeye her şey,düzelmiyor. Vazgeçen zaten unutmaya başlamıştır.Ya seven,yani ben,belki zamanla bende unuturum diyorum.Başa çıkabilirim bu ayrılık acısıyla ama hiç bir şey basit olmuyor.Olmayacagını bile bile hala bir umutla bekliyorum.Sevseydi seni bırakıp gitmezdi diyor kendimi avutuyorum.İnsanın kalbine söz geçirememesi kadar kötü bir şey yok bunu daha iyi anlıyorum.En yorucu olanda herkeze unuttugunu göstermeye çalışmak,gurur yapıyorsun ya aman iyikide bitti,sıkılmıştım artık.Koca bir yalan,içinde kopan fırtınaları saklamaya çalışırken burun direklerinin sızladıgını hissediyorsun.O an aglayamıyorsun,kaçacak bir yer arıyorsun kendine,hıçkırarak aglamak için.Kolay unutulmuyor.En zorda kendine bile bunu açıklayamamak.Zaman en iyi ilaç bana,neler unutulmamış ki ama şuda bir gerçek unutmaya çalışırken kalbindeki duyguları köreltiyorsun ve kalbinin kapılarını kapatıyorsun,belkide bir daha açmamak üzere.