Durma Bence Sonucuna Bakmadan Bir Şeyler Yap

Kim dedi, bir şey yapmadan durmanın hiç yorucu olmadığını. Meşgul olmayan insanı hastalıklar meşgul eder bir yerden sonra. Ya da boş midesini sindiren hayvanlar gibi, kendi beynini sindirmeye başlarsın bir yerden sonra.

Ne demişti Mehmet Âkif:

"Aldanma insanların samimiyetine!

Menfaatleri gelir her şeyden önce.

Vaad etmeseydi Allah cenneti;

O’na bile etmezlerdi secde."

Ya da Zorba isimli bir kitapta okumuştum:

“Yahu insan nedensiz bir şey yapamaz mı? Şöyle keyif için!”

Her şeyden beklentisi olan bir toplumun neferleriyiz. Anneler çocuklarını ilerde bana bakar, düşüncesiyle büyütür burada. Kadınların birçoğu bir rahatlık için evet der kocalarına. Uslu durur çocuklar, yüksek notlar almak için. Nasılsın, diye sorarlar, onlara da sorulsun, diye. Konuşurken bile sırasını beklerler, sende ki derdin büyüğünü anlatmak için bir an önce. İki kitap okuyup ne anladık, diye düşünürüz. İki dambıl kaldırıp, aynada kollarına bakan bir sporcu gibi. Bizler hiçbir şeyi öylesine yapamayız. Ya zevkimiz için, ya da çıkarımız için. Böyle bir dünyada kimlere küsersin?

Mücadele etmeyeceğin bir yer aradın durdun. Hiçbir şeyle uğraşmadığın bir hayat istedin. Vermeden almanın peşindeyken, senden gidenleri görmedin. Gözleri kapalı bir boğa gibi, hırsla koşup durma etrafta. Sükunetle yürü amacına. En azından o yolda ol, karınca misali.

O atıldığın oyunları sen kuracaksın belki bir gün. Ki büyüdüğün gün; elde edeceğin her şeyin, elden gitmesi için sana emanet edildiğini anlayacaksın. Keyfini bul. Keyfine köle olma ama keyfini de yaşa. Sonu gelmez dertlerinle ne perişan olursun, argın. Bu dünyaya yukardan baksa biri fark eder mi seni? El kadar kalbe bu kadar hırsı, bu kadar öfkeyi ne diye sığdırdın? Sen bir misafirsin bu evde. Ben misafirim suya sabuna dokunmam dersen, ev sahibinin hakkına girersin. Şu evde kalacağın geçici zamana bakmazsın da, senden önceki misafirlerin kavgasını verdiği maddelerin kahrını çekersin. Bırakıp gideceksin, unutma.

Temizle önünü, kaldığın yeri temizle, sana verilen işleri yap, bir idealin için de çabala dur. Kimseden bir şey umma, kimseye de zulmetme. Aç şu sıkılmış yumruklarını, yapışıp kaldığın ipler, ellerini koparacak neredeyse.

Uzat ayaklarını, yudumla çayını. Yorul, yorul ki dinlenmenin bir anlamı olsun. Kimse sana bir kötülük edemez, zaman karar verir kimin ne olduğuna.

Düşünceler üşüştüler her gece zihnine. Sigarayı bırakmamayı kabul ettin. Soğuk balkonda yalın ayak dumanlanırken, uzaklardan çocukluğa benzeyen bir koku aldın. Mutlu değildin ve hiç mutlu olmamıştın. Varmaya çalıştın mutluluk kentine, bunun bir yol olduğunu giderek ya da çalışarak elde edileceğini sandın. Hiç elinde olanlara bakmadan.

Güzel günler, dedi. Aslında buradaymış. İnsan başında bir dert yokken, keyfini sürmeli. Kötüyse iyiye çabalarız, boş durmaktan evladır, dedi.

Kuş gibiydi, kuş.