Fazlasıyla Anlamsız

• Sığınılan ve kandırılan o kadar çok hayat yaşadım ki her birine ayrı bir dünya kurmak zorunda kaldım. Benim istediğim gibi şekillendi tüm kader ve ben istediğim için öldü insanlar. Oyun oynamaları için bir bahçe yaptığımda onlara vaktin nasıl geçtiğini anlayamadılar, yalanlarını şekillendirip bir birleriyle evcilik oynadılar. Sonra ben vazgeçtim çünkü sen gelmiştin.

• Değişmişti değiştirdiğim onca hayat, kendime bir hayat sunuyum dedim beceremedim elime yüzüme bulaştırdım. Sarhoştum belkide sana aşık olduğumda, hep sarhoşken geliyordun aklıma ayık kalmayı denedim beceremedim. Her saniye seni anmak istedim. Dokunmak istedim ayak parmaklarına, gözlerine üflemek istedim nefesimi, kolundan öpmek istedim seni. Sen farkedemedin benim ne istediğimi, anlayamadın gittin hep öküz insanlara takıldın ve yandın ben ise sana anlatmaktan vazgeçtim çünkü sen apış arasında ki hayatlara müptelaydın. Gittim senden uzaklaştım, kendi halinde yaşadın öyle ne yaptın, kaç kişiyi içine aldın, kaç kere doğumunu kontrol altında tuttun bilmiyorum tek bildiğim ben sana hiç bir şey yapmadım. Korktun, yanaşamadın çoğu zaman çünkü gerçek olan vardı içerisinde kaybolabilirdin sende tuttun onlar gibi sahte olanı seçtin, yalanlarla oynadın. Ben seni izledikçe keyif aldım, aciz çabalamanı gördükçe ne kadar da basit ve masum olduğunu tekrar anladım ve sana yine aşık oldum sonra yine vazgeçtim. İnandığım bir yalandın ve yalandın durdun sahte silüetler arasında olan yine diline oldu yandın, kavruldun.

Şimdi sen bana diyorsun ki iyiyim, bunca kötülüğe sinmişken sen nasıl iyi kalabilirsin ki ya ben sanki çok temizim, iğrençlik içinde gebermekteyim, sana bulaşmış bir ruha sahibim.

"Erdemlerimden vazgeçtim eylemlerim uğruna."