Flaş Flaş Flaş
Bu yazı, 09.01.2012 tarihinde günün seçkisi olarak öne çıkarılmıştır.
Çizgi film kahramanları gibiyim son günlerde. Sanki sinir uçlarım tutuşup simsiyah yapıyor bedenimi.
Eskiden çok severdim haber izlemeyi. Artık korkudan televizyonu açamaz oldum.
Her gün yeni bir felaket aman allahım flaş flaş flaş yok olmuş insanlık.
Ak pakla binbir emekle büyütüp; yollarım canımı, cananımı askere. Pat küt güm: baş, göz, paşa,ast,üst tutuldu ergenekona... O hala desinki vatan sana canım feda.. 35 yiğidim şehit düşsün, çıksın birileri hesap sormaya 35 sivil insana.
Bölüşülemeyen toprağa, hala ilk günkü gibi sebebi bilinemeyen bu savaşla...
Doğuda yaşayan biri olarak; medeniyetler şehri mardinde: arap da, kürtte, hristiyan da bir ekmek için kavga etmiyor hiç aslında.
Annesi kürt babası arap o kadar çok arkadaşım varki... Bu ne buhran ne kavga...
Benim derdimi konuşsun diye, meclise soktuğum sayın vekilim; kendini korumak adına,yumruk yumruğa.
Aldığın asgari ücretin üçü beşi çöp vergisi ot vergisi yarısı kömür yarısı kira... Ucu ucuna çıkılmasın diğer aya. Benim vekilim ise iki yılda ayrılsın emekli sınıfına...
Yaş ortalamasına göre yüzde 60 ın göremeyeceği 60 yaş sınırı ise vatandaşıma... Yaşa memleketim yurttaşım yaşa, belki ölmeden yetişirsin emekli sınıfına.
Yolda para bulmuş garibanım götürmüş karakola... Güvendiğim emniyetim alıp kadem basmış sırra. Vay insanlık vay yaşa.
Allah zaten vermekte iken bunca afeti konumuz komşumuz savaş derdinde. Milyonlarca insan öldü ne oldu, bir avuç toprak uğruna? Be insanlık derdin; ekmek, su, aş değilmi? Bu ne kavga...
Koskocaman dünya bizim ne var yaşasak güle oynaya. Gözyaşlarının dili aynıyken ne bu ayrım bu ne safsata. Kaldırsak silahları topu tankı kanı; yeşile çiçeğe boyasak tabiatı.
Hatta kaldırsak dolar euro lirayı ben domates versem Amerikana o avokado yollasa bana.
Düğünümde çiftetelli oynasa Alamanı.
Zengin fakir ayrım kalmasa... Ütopyalardan nefret eden ben bugünlerde gezmekteyim böyle bir dünyada.
Uyandığımda mı?
Bakıyorum televizyona, dönüyorum aynaya ;insanlığımdan utanıp karaya çalıyorum, zonkluyor sinir uçlarım.
Kapatıyorum ışıklarımı dünyaya...