Gel de Sen Çık Bu İşin İçinden

Çığlıklar büyütüyorum içimde sessiz gecenin en derininde..Sadece içimde kalan çığlıklar.Bağıramadığım,söyleyemediğim,kimseye anlatamadığım acı çığlıklar..

İçimi acıtıyorlar kurtulamıyorum...Kafamı kemiriyorlar..Bazen bir çocuğun annesine ağlaması kadar masum bazen bir katilin yüreğime hançer saplaması kadar acı verici.. Onu düşünüyorum,sevdiğimi,sevgilimi..Hatalarını düşünüyorum..Bir türlü atamıyorum beynimden..Düşünüyorum sadece düşünüyorum..Bir çıkar yol bulamıyorum..Ne onu bırakıp gidebiliyorum,ne de kalıp eskisi kadar mutlu edebiliyorum onu..Düşünüyorum,düşündükçe acı çektiriyorum onada kendimede..Bulamıyorum bir çıkar yol bulamıyorum..Atamıyorum içimdekileri,paylaşamıyorum,konuşamıyorum kimseyle..

Yazıyorum işte artık bu gece herşeyden geçtim sadece yazıyorum..Ayık kafayla çekemiyorum artık kafamdakileri..Her zamanki klasik üç biramı içip yazıyorum bu gecede..Boğuluyorum her gece olduğu gibi bu gecede boğuluyorum..Sadece yazıyorum içimden geldiği gibi yazıyorum..Bi yanım bırak git o sana yakışmaz diyor,bi yanım ona deli gibi aşıksın büyüklük yapıp affedeceksin ve mutlu olmak için çabalıcaksın diyor..Dayanamıyorum arada kalıyorum,boğuluyorum..Çok çaresiz hissediyorum kendimi..İzini kaybetmiş bir seyyah misali bir o yana bir bu yana döner dururum..Bana ne yakışır bir türlü bilemem..

Bir korkak gibi çekip gitmek,mutluluğu başka kollarda aramak mı ? Yoksa kalıp deli gibi sevdiğim bu insanla mutlu olmak için sonuna kadar savaşmak,çabalamak mı ? Gel sen çık bu işin içinden.. İşte bunun cevabını bulduğum gün benliğim,bedenimde anlam bulacak biliyorum..

İçimde sıkışanlara,anlatamadıklarıma,düşündüklerime inat şu yazmakta olmasa niceymiş halimiz..Kafam inceden çakır kelimeler dökülür dilimden..Ölmeye yaklaştığımı düşündüğüm anda,tam o anda yazmak geliyor içimden..Ne varsa kafamda dökmek kelimelere..Dertleri kelimelerle dökmek yeter biraz da gözyaşlarıyla dökmek var sırada..

                                                   Hadi eyvallah..