giden çoktan gitti...

Odalarında hayalinin kol gezdiği, kimsesizliğime doğru yürüyorum... biliyorum, bekleyenim yok; kapı soğuk bir yalnızlığa açılacak... Eve girer girmez, kokun hücum edecek ciğerlerime, içim yanacak sensizliğe... biliyorum, senden sonra intihar eden umutlarım bir daha olmayacak. Umutsuzluğumu kanatacak her yeni gün... yokluğun, karabasan gibi üzerime çullanacak her gece. biliyorum, sensiz uykularım hep yarım kalacak... ama dönüşü yok, sessizliğinin ardında kaldı sesin, yüzünü çirkin bir ihanetin içine gizledin... artık faydasız, hüznü ayaklandırmak... faydasız, durup durup ağlamak... giden çoktan gitti; peşinde nice masum duygularımı da sürükleyerek... giden çoktan gitti; dünlerimi yarınlarımın üzerine devirerek... giden çoktan gitti; hayatımın en güzel ?an?larını, ?anı?ya çevirerek...