Gürültü Olmadan Engellenemiyor Sızılar

Yazmam lazım...
Nâlânı koynunda uyutan cihannümanın paralel krizlerinden; aslında kalbimdeki harabeleri gecelerden çözmek zorunda kaldığım anları yazmam lazım.
Avurtlarından cismanî ve bedenen yok oluşun tel tel hasretine örüldüğü bilinmez geceleri yazmam lazım.
Bir şarkının içtimadaki derin ve köklü yalnızlığı olmuşum; yine...
Buram buram ve kaç bin yerimden yara alıyorum. Kokusu, benzin almaya yeten son paramın kokusu misali. Ellerimi yıkamıyorum. Fakir bir sevişte zengin kalmış hayallerim.
Rüzgârın esin kaynağı bir şeyim.
Hiçbir yerdeyim.
Sessizlik gözyaşlarımda kan ararken, perişanın gözlerini bağlıyorum; hataların benden olduğunu bilmesin diye.
Fazla değer verdim.
Fazla sevdim.
Her şey fazla olunca eksilen ben oldum.
Yazmam lazım...
Nihai bekleyişlerin çözüm masasında bile konuşulmadığını; aortundan nefretinin, göz bebeklerinden hayalimin geçmediğinin altını çizerek, bilerek yazmam lazım.
Nane ıhlamur kaynattım.
Hatalarım soğuk almışlar.
Burunları akarken, sinüslerinden zafiyetin aşk zaferi süzülmüş; alerjik rinit olmuşlar sevmeye.
Hapşırmasınlar boşuna.
"İyi yaşayın" da demem.
Yazmam lazım; yine cümlelerimden devrildim.
Tapınan şehveti hicveden bir güftekâr değilim. O kulvarların had bilmezi de değilim. Günah tohumlarını üstüme bulaştırmadan, can gibi sevdim.
Yazmam lazım...
Saatin yine yalnızlığıma arka çıktığını...
Beni istememekle aşka büyük bir lütuf verdiğini zannedenin, başımda bit gibi dolanıp gönlüme larvalar bıraktığını...
Adı neydi?
Bombilibilibom.
Terliğini almadan gidenler kervanına biletsiz yer kapmış.
Sevilmenin kıymetini gitmekle bilmeyi ezber etmiş.
Yazmam lazım...
Acılara şarjımın bittiğini.
Bataryasını benden uzaklara attım.
İstemem.
Zaman geçiyor.
Her günden bir yaşamak çalıyor.
Hiddetli zaman.
İşliyor.
Susmam mı lazım?
Vakit tam da şu an bir ihtiyar...
Seviyorum desin.
Bilmem kaç yaş gençleşir pervanesi, hasılıkelâm...
Kulaklığın sesini sonuna kadar açtım.
Gürültü olmadan engellenemiyor sızılar.

Dilara AKSOY