İstanbul'da Sonbahar / Eskilerden

Şu sıralar İstanbul'da sonbahar. Gerçi pekte sonbahara benzediği söylenemez aslında. Neredeyse iki günde bir değişiyor havanın durumu. Bir gün sıcak oluyor, bir gün dondurucu soğuk. İnsanlar da böyle bu sıralar, bir ters bir düz. Kimileri var mesela hayatımda bir gün sıcakkanlı, samimi olan, ?'iyi ki tanımışım ya'' dediğim. Ama onlar da mevsim anormallerine takılıp ertesi gün soğuk ve itici olup beni hayattan soğutmaya yetiyor. Doğrudur aslında. Sabah gözlerinizi kamaştıran bir güneş ile uyanmak varken güneşin uzaklarda kalıp yağmur taşıyan bulutların kendisinin önüne geçtiği ve ışığının kısmen de olsa kapandığı sabahlara uyanmak bile istemeyiz.
Aslında beni kendine çeker karanlık. Her ona baktığımda ayrı bir yalnızlık, ayrı bir hüzün.. Gözlerimi karanlığa açtığım o sabahlar, benim için o günün başlamadan bittiğine işarettir. Oysa başkaları anlar veya anlamaz.. İşte böyle mevsim anormalliklerinin görüldüğü günlerde çoğu insan da gece ve gündüz gibi olur, farkında olamasalar da.. Bir yüzleri hep o karanlık geceyi anımsatır bana, küçüklüğümde korktuğum.. Bir yüzleri de gündüzde kalır, sıcakkanlılığıyla beni kendilerine çekerler..

Şu sıralar benliğinize sahip çıkın, hiç kimsenin sizi değiştirmesine izin vermeyin. Havanın bile .