Kafaya Sıkıp Gidilmeli mi

Ahmet Kaya'nın da çok bilinen bir şarkısının adıdır ''Kafama Sıkar Giderim.'' Seversiniz ya da sevmezsiniz Ahmet Kayayı, o sizin bileceğiniz iş. Burada Ahmet Kaya değil asıl mesele... İntihar psikolojisine kendimizi kaptırmak... Yıllardır söylenir durur bu şarkı... Acaba bu şarkıyı dinlerken kaç genç ya da yaşını başını almış insan intihar psikolojisine girdi, kaç kişi hayatına son verdi...

Tabi ki bu durumun bir istatistiğini çıkarmaya imkan yok. Hayattan bir kaçış olduğu konusunda hepimiz hemfikirizdir... Her şeyini kaybeden insanın denize düşüp de yılana sarılması gibidir intihar. Üç İbrahimi din, Müslümanlık, Hristiyanlık, Musevilik de de hoş görülen bir olay değildir...

Hayatın akışı bazen istediğimiz gibi olmaz. Engeller, zorluklar çıkar karşımıza... Bir takım yanlışlar yapmışızdır belki... Hemen yelkenleri suya indirmemek, mücadele gücü ve azmini içimizde barındırmak gerekir... Eğer yürekten bir Allah'ın varlığına inanıyorsak ''Allah'ın verdiği canı Allah alır.'' düşüncesi her zaman aklımızın bir köşesinde olmalıdır...

İnsanın ruh ve duygu dünyasından boşluklar varsa, sevda adına bir takımda yanlışlar yapıldıysa, hele de yaş daha kemale ermediyse, bir şekilde ruhunu, benliğini kemirir durur, intihar düşüncesi... Oysa ki hele de bu zamanda uğruna ölünecek, yaşamdan vazgeçilecek çok az insan vardır... Umut hep var olmalı insanın içinde, hem sevda adına hem de yaşam adına...

Japonlara has harakiri denen bir intihar şekli var bir çoğunuz duymuştur. Bıçağı karınlarına saplayıp çeviriyorlar, bağırsakları deşiliyor ve ölüyorlar... İkinci Dünya Savaşında da kamikaze pilotlarının Amerikan Gemilerine dalışlarına bu adı vermişlerdi... Çoğu zaman ağır bir hata yapan Japon, bıçağı karnına saplayıp hayatına son veriyor. Hatta Kobe Depreminde anımsadığım kadar Belediye Başkanı evler yıkıldı bu kadar insan öldü diye intihar etmişti... Dışarıdan bakıldığında, onurlu bir davranış gibi görünebilir size, ancak, geride yapılmış kocaman bir hata var, bu hatayı da geride kalanlar düzeltecek bir şekilde. Yaşamdan kaçarak, daha onursuz oluyor insan, her kim olursa olsun...

Bir de ötenazi saçmalığı var, bilirsiniz. Çok ağrısı, sancısı olan, hayattan da bir beklentisi olmayan insanların, doktorların gözetiminde, hayatına son vermesi olayı ki bu da aslında bir çeşit intihar. Çok da acı çekseniz, dayanılmaz bile olsa o acılar, yine de katlanmak ve sabırlı olmak, inanan insanlara en yakışan davranış kalıbıdır... Belki de o son nefese adım adım yaklaşırken çektiğiniz acılar, sıkıntılar günahlarınıza kefaret olacaktır, kim bilebilir?