Nasreddin Hoca ve Davulcu

Nasreddin Hoca, ramazanda, ramazan davulcusunu iftara çağırmış. Sofraya birbirinden lezzetli yemekler koymuş. Davulcu her lokmayı, 'Arkamdan ağlamasın' diyerek ağzına atmış ve bütün yemekleri afiyetle yemiş. Obur ve aç gözlü davulcuyu izleyen Hoca:

'Kusura bakma, eşek kadar adamsın ama çocuk gibi davranıyorsun. Yediğin hurmalar, seni tırmalar ona göre' diyerek, nasihatte bulunmuş.

Davulcu, Hoca'yı duymazdan gelerek, yemeğin üstüne bir sürahi de ayran içmiş. Sonra da kalkmak için izin istemiş. Hoca, 'İzin senin' demiş ama davulcu oturduğu yerden kalkamamış.

'Eyvah! Benim motor bozuldu, kıpırdamasam iyi olacak' diyerek, paniklemiş.

Hoca, önce ne diyeceğini bilememiş. Şaşkınlığı geçince sormuş:

'Evlat, sana nasıl yardımcı olabilirim?'

Boncuk boncuk ter döken davulcu isteğini söylemiş.

'Davulumu, tokmağımı al ve sahur davulunu benim yerime sen çal.'

Hoca evine gelen konuğuna 'Hayır' diyememiş ve gönülsüz de olsa, kapının arkasında duran davul ile tokmağı almış.

'Çalarım ama bu işi yürüyerek yapamam' diyerek, eşeği Karakaçan'a binip yola koyulmuş. Yolda başıboş köpekler peşlerine takılınca, Karakaçan ürküp dörtnala koşmaya başlamış. Hoca, Karakaçan'ın üzerinde hopladıkça davulu çalması zorlaşmış. Davulun tokmağı bir türlü yerini bulmamış. Davulun kötü sesi yüzünden insanlar korkuyla yataklarından fırlamış. Kafalarını pencereden uzatıp dışarıya bakınca da Hoca'yı görmüşler.

'Hoca Efendi olmuyor böyle!' diye seslenmişler.

Bununla da yetinmemişler, sabah olunca kadıya gitmişler.

'Bizde deprem korkusu var. Nağmeli davul sesi istiyoruz' demişler.

Bu duruma kızan kadı, Hoca'yı yanına çağırmış. Davul çalarken 9-8'lik usul uygulanması gerektiğini hatırlatıp sormuş:

'Be utanmaz adam, bu nedir böyle?'

Hoca gayet rahat bir şekilde şu cevabı vermiş:

'Vallahi ben de bir şey anlamadım. Tokmağı davula 9 kez vurdum, 8 nefes dinlendim. Yine de kimseyi memnun edemedim. Devir çok değişti, artık insanı yemediği hurmalar tırmalıyor...'