Sana Değer'di

Ben senin için neyim ki, sen benim için bu denli önemlisin? Anlayamıyorum... Kendimden nefret ediyorum biliyor musun? Böyle davranmama neden olduğun için senden nefret etmem gerekirken ben kendimden nefret ediyorum...Sana hiç kıyamıyorum ki ben...Ağzından dökülen her kelime yaptırım gücü en baskın kanun gibi geliyor bana.Kurduğun her cümleyi hayat felsefem yapmaya çalışıyorum!Senin o olgun kalbin başkası için atarken benim bu kendinden bihaber küçücük kalbim bu denli hızlı çarpmaktan, her atışında ismini sayıklamaktan boğulmak üzere...!!! Nasıl başarıyorsun bunu? Birkaç saniyeni bile almıyor ruh halimi değiştirmen.Birkaç salisede bulunduğum yerden alıp en korkunç uçurumlara götürüyorsun beni.Ah birde oradan atmayı becersen!Keşke kimsenin canı yanmadan yok olup gidebilsem, silinebilsem şu hayattan.Sanki baştan beri hiç olmamışım gibi çıkabilsem herkezin yaşamından... Benim için dünyanın en anlamlı şeyi, gözlerin gözlerimdeyken sen nasıl o kadar rahatsın?Gerçekten hiç duymuyor musun o anlarda kulağımı sağır edecek şekilde içimden yükselen gök gürültülerini, bina çökmelerini, tek tek patlayan o mayınları...Hiç hissetmiyor musun tenimin kızgın ateşlerle dağlanışını?Küçücükte olsa için hiç ürpermiyor mu mesela?Azda olsa hiç üşümüyor musun ya da?Olmuyor değil mi ?Bunların hiçbirini yaşamıyorsun sen...Olmasın zaten.Senin bu kadar acı çekmene dayanamam ben... Ahh, neler düşünüyorum bir bilsen!!! Bazen bil istiyorum herşeyi.Umudum öğrendiğin anı o televizyondaki aptal diziler kadar güzel yaşamak.Hani onlarda esas olan esas kızın imkansız diye nitelendirdiği aşkına karşılık verir ya... Aptallık işte!!! Boşver sen beni...Diyorum ya sen olgun kocaman bir adam, ben telelevizyondaki aptal pembe dizilerin etkisinden hala kurtulamamış bir .....Artık kendimi tanımlayacak  bir kelime bile bulamıyorum.Merak etme "Beni bu hale getirdiğin için teşekkürler" gibisinden isyankar cümleler kurmayacağım sana.Çünkü ne kadar acı çekersem çekeyim nasıl bir mazoşistsem ben böyle mutluyum!Sana yakınım ya mutluyum.Seni unutmak falanda istemiyorum!!! Biliyorum biz hep 3 kişi olcağız; Ben, Sen ve 'O' işte, 'O'... Benim sana sahip olduğu için imrenerek baktığım 'O'... Senin beni yerine koymayı aklından bile geçirmediğin 'O'... 'O' işte, senin hayatın, benim nefretim... Biliyorum biz tekil şahıs grubu olarak hiç ayrılmayacağız..."Ben, sen ve o..." Ya da... Yanılıyorum değil mi? Zamanla 1. tekil şahıs terk edecek grubu, gitmek zorunda bırakılacak.Ve siz kalcaksınız; "Sen ve O" Gittiğimden haberiniz bile olmayacak, şuanda da varoluşumdan haberinizin olmadığı gibi...Desene olan yine bana olacak Bitanem... O zaman da şuan dilimden düşürmediğim "Sana değer" cümlesine de sadece -di'li geçmiş zaman eki eklenecek ve "Sana değerdi" olacak cümlem, merak etme fazla bişey değişmeyecek yani Bitanem...