Sen Yine Yoktun

Uçmak istedim, kaçmak çok uzaklara Bir eşkiyanın gölgesinde arşınlanıyordu bakışlarım Kurda kuşa yem etmemek için doğrularımı Saklıyordum Ve saklanıyordum herkesten Kaç kez sayıkladım adını Kaç kez Terliyordu alnım Terliyordu avuçlarım Ateşim kırka çıkmış Bilmem hangi sefer koştuğum yere geri geldim Her seferinde daha hızlı daha hızlı koşuyor Başa dönüyordum

Minik bir bebeğin ağlayışlarında kayboluyordu varlığım Eriyordum üzülüyordum konuşuyordum,ninniler söylüyor masallar anlatıyordum Durmuyordu sesler Sisler çıktı cok sonra duman oldu heryer Gözgözü görmüyordu boğuluyordum Bir rüzgar bir tipi kırdı gölgemi Soğudu bakışlarım düşündüm bulamadım Çok sonra anladım ki Gitmişşin Kapıyı da açık bırakarak İşte o zaman bayılmışım bir çığlık atarak Bulutlar toplandı gökyüzünde bir şimşek çaktı önce Sonra yağmur başladı Ağlıyordum Yağmur damlaları karışıyordu gözyaşlarıma Çığlık atmak yetmedi Sustum bu kez Kaç defa gittin kaç kez Ama kapıyı açık bırakarak bu kez Martı çığlıklarında kayboldu varlığım Sensizlikle sessizliğin buluştuğu yerde arafta kaldım Konuşsam kirpiklerim dökulecek hıçkırıklarımdan Sussam bi çare kalacağım ardından Olmadı Ne yaptımsa düzene uymadı Sen gittiğinle Ben sensizliğimle kaldım Yandım cayır cayır Sol yanıma bir ateş Gökten düşer gibi düştü Herkes başıma üşüştü Gelmedin Yoktun Bilmedin...