sensiz yalnızlıklara...

ağlaya ağlaya bitiriyorum bu dumanlı geceyide..gözgözü görmüyor artık.herkes öylesine içine dönmüşki ben kendimi sende unutmuşken..eli silahlı adamlar gibi başıma dikiliyor gece ıssız yalnızlığımda.yürekteki sevgi hırsızı gibi kalbime saldırıyor önce ve her gece unuttuğum o kalbi acıtarak hatırlatıyor bana yine.kaçmak istemiyorum artık hiçbirşeyden.acılarla yüzleştim.senle yüzleştim ben.gözlerime bakarak beni sewemediğini anlatışını dinledim senden.artık bittin bende diyordun..o an kalmadım işte o an bittim..o an uzun ağaçlı ormanlarda kayboldum,bataklıklarda battım,okyanuslarda boğuldum..yok oldum.o yüzden korkmuyorum hiçbirşeyden..kaybedicek bir yüreğim kaldı,oda bana lazım değil artık..