sevdiysen saklama sakladıysan aglama

ben 23 yasındayım bugüne kadar hep hovardalık pesindeydim taki o karsıma cıkıncaya kadar o diyorum cünkü adını anmaya korkuyorum.aslında önceleri abla derdim aynı yastaydık ama ben herkese biraz mesafeliyimdir ama sonraları daha samimi olduk sonra dahada samimi oldum bide baktim ki içimde bi yerde inanmadım kendime bu bana yakısmazdı,ona abla demiştim sevemezdim asık olamzdım bunu yapamazdım ama elimde olmadan teslim olmusum her an aklımda her an içimde her yerde karsımdaymıs gibi ruhumun yarısında.sonraları ona caktırmamamk için kacmaya calıstım kactıkca daha cok baglandım artık o bendim ama onunbana karsı duygularını hiç bir zaman bilmiyodum bazen bi arkadas bazen bi abla bazen de sevgilim gibiydi 2 yıl oldu böyle acımazsızva devam eden bi sevgiydi benimki hala slemedim ona olan duygularımı bu acı belki benim içimde kalıp ölecek benle birlikte ne dicem yada ne yapıcam bilemiyorum sevgilim demeyi cok istedim ama artık umutsuz ne yapalım cünkü nişanına beni davet etti son cümlem oldu o gün slediklerim son tebessüm içimde kopan fırtınaya dur demek ne mümkün işte benim hayatımın kara sayfası buydu belki deneme belki siir belki de makale ama tek bildigim seviyorsanız saklamayın pesine bırakmıyın yada hiç aglamayın tesekürler....