Sevgili uzaktaki arkadaşıma

Sen kaf dağlarını aşar iken ya da yalnızlığın ile savaşır iken bunları görememen üzüyor beni.Sen bu yalnızlık ile savaşmayı tercih eder iken ben arkadaş olmayı seçtim.Bu günleri görebileceğimi hiç tahmin etmezdim.Artık sana söz söyleyebilme hakkım var sevgili arkadaşım.Biliyormusun sen bu savaşı kaybettin işin kötüsü bende de güç,kuvvet kalmadı .Sana söz söyleyebilme hakkım vardı ya?...Bu zevkin bir anlamıda kalmadı artık.

Beni duyabilmeni çok isterdim.Senin aşmaya çalıştığın kaf dağı hiç olmadı aslında,seni bekleyen o güzel kızda orada hiç bir zaman bulunmadı.Senin aradığın huzur ve benimde arzuladığım,sadece ve sadece içimizde sakladığımız o güzel çiçeğin güneşi görebilmesine bağlıydı.Sendeki çiçek kurudu sevgili arkadaşım işin kötüsü bendede boynunu büktü.Üzüldüğüm ne biliyormusun?Yanımda olamaman. Senin efendiliğin ve benim çocuksu arsızlığım bu yalnızlık okyanusuna bir ağaç dikebilirdi.Duyarmısın bilemiyorum ama seni daima merak eden sevimli bir dostun var?

9 Ara. 2008