Son Fırsat

Hayat denilen şey ne gariptir. Mesala bir şeyi çok istyorsundur,çok olmasını gerçekleşmesini istiyorsundur.Sonra o istediğin arzuladığın şey gerçekleşir ve birden önemsizleşiverir eski heyecanı kalmaz.Derken o şeyi kaybediverirsin bir anda o zaman anlarsın tekrar değerini ehemmiyetini ama bu durum genellikle düzeltilemez. Atalarımız ne güzel demiş "Son pişmanlık fayda etmez."gerçekten çok doğru bir söz bunu yaşayınca ne kadar doğru bir anlıyorsunuz.Şimdi bir örnekle cümlelerime son vericem.Sevmeyi sevilmeyi çok isterdim ne zaman birini sevmek için cesaret edecek olsam hep sert bir kapı kazanırdı.Çok istiyordum sevdiğimin de beni sevmesini.Allah'ın bana bir lütfudur bana da nasip eyledi.Artık o çok istediğim karşılıklı sevgiyi yaşıyordum.Derken her şey normalleşti o eski heyecan coşku seli yerine alışmışlığa monotonluğa bıraktı. Ve asıl kahraman gene yalnız kaldı,ilk başta birşey hissetmiyordu ama sonra gelen pişmanlık duygusu acı seli ne hissettiğin de hepsi boşa gitmişdi.Artık o çok istediğin karşılıklı sevgi yoktu.Artık kimin beni gerçekten sevdiğine inanamıyordum.Demem o ki eğer bi seveniniz varsa onun için heyecanınızı hep diri tutun hep ulaşılmazınız olarak görün ona dünyanın en sevilen insanıymış gibi hissettirin. Ben yapamadım bari siz yapın,yapında gerçek yaşamanın tadına varın.