Sonbahar Yaprağı

Bir sonbahar günüydü her şey yerli yerinde tutturduğu düzende devam ediyordu . Her zamanki gibi işe gitmek için uyandım hazırlandım ve çıktım dışarı içi ağaçlarla dolu bahçemden çıkarken bir yaprak düştü başıma . Saçlarımın arasında öylece duruyordu çektim ve aldım onu aaa o da neydi bu diğerleri gibi kurumuş solmuş kahverengi bir yaprak değildi diğerlerinin aksine daha yeşil daha canlıydı güldüm bir an içimden aldım ve cebimde kalmasını istedim . Yaprağı cebime koydum ve çıktım o eski bahçe kapısından .

Olağan hızıyla sürüyordu hayat . Ben de kendimi bu maratonun içine karışmak istedim ve atladım bir şehir içi minibüse . Minibüste tek kişilik bir boş yer vardı oda genç bir bayanın yanı gittim oturdum yanına . Günaydın dedim sevecen bir tavırla oda bana karşı gülerek günaydın dedi uzaktan gördüğümde bu kadar güzel değildi yanına gelince adeta bir periydi . Bu nasıl bir güzellikti çok etkilenmiştim. Kendisiyle konuşmak bahanesiyle ortaya boş konular atıyor sık sık sorular soruyordum .Sorulara verdiği cevaplarla beni daha da etkiliyordu. Konuşmamız böyle devam ederken bir telefon çaldı önce kendimden geldiğini zannettim ama benim telefonum değildi telefon onundu çantasını fermuarını açtı ve çantasında telefonu aramaya başladı çok karıştırdı çantasını ve sonunda bulabildi . Bir kaç şey konuşup kapattı . Konuşmamıza kaldığımız yerden devam ederken müsaade ederseniz ben burada ineceğim dedi gitmesi istemedim eteklerine yapışıp dur gitme diyecek oldum ama bu da neydi hiç tanımadığım bir kadını böylesine tavırlar fazla olacaktı.Ama onu bir daha görememek üzntüsüyle yol verdim minibüs durdu ve indi . Allaha dua ediyorken buldum kendimi Allahım beni bir daha karşılaştır onunla diye ama çare yoktu sadece 20 dk lık bir yolculuk sırasında bana eşlik eden insanı birdaha nerde bulcaktım ki .

O gittikten sonra yerime oturdum ve bir anda farkettim oturduğu yerde duran cüzdanı . Allaha şükretmeye başladım ve cüzdanı geri iade etmek açısından hemde ismini öğrenmek için cüzdanı açtım isim Feyza Çelik ti . Ben bu ismi bir yerden hatırlıyordum . Evet evet bir yerden hatırlıyordum şimdi aklıma geldi bu o kızdı liseli aşkımdı . O yıllarda ona olan aşkımı bilmiyordu tam ona duygularımı söyleyeceğim gün başka bir liseye geçiş yaptığını öğrendim yıkkılmıştım o an . Allaha dua etmekten başka ne yapabilirdim ki artık . Geceleri uyumuyor her gece Allahtan o kızı karşıma çıkarmasını istiyordum . Günler geçtikçe geri dönmeyeceğini anladım ve kalbime gömdüm bu aşkımı .

Ama Allaha şükürler olsun ki onu karşıma çıkarmıştı . Hepsi bu yaprağın sayesinde olmuştu . Şu an ufacık çocuklar gibi seviniyordum bu gün iş yerine gitmeyecek karakola cüzdanı bulduğumu bildirmeye gidecektim ve öylede yaptım bir süre karakolda bekledikten sonra o geldi inanamıyordum o tüm güzelliğiyle karşımdaydı.Cüzdanı ona verceğimi karşılığında ise teşekkür olarak bir yemek istediğimi söyledim. Oda gülerek peki tamam dedi .

O yemekten sonra aramızdaki samimiyetimi arttırdım ve işi arkadaşlık derecesinin ötesine geçti . O cüzdanını kaybeden kadın şu anki iki çocuğumun annesi Allaha her gün şükrediyorum onu karşıma çıkardığı için . Ve o gün bu gündür o yaprak cebimde .