Yağmur(lar)a Yatıracağım Şiirlerimi
......!
Yağmur yağıyor.Ne tuhaf yutkunamıyorum bile, nefesim yağmurun sicimlerine düğümlendi sanki.Üzerimde sırnaşık bir kırağı, avuçlarımdaki çizgiler buz kesti d/üşüyorum..
Nasıl da yorgunum ağır bir şal gibi ömrüm omzumda çaresiz sarılıyorum..Ne esmer bir serencam bu mevsim, kirpiklerimin bulutlara özentisi bu gece nihayetlendi.
Kaç kez yırttım bıraktığım intihar mektuplarımı ne ruhuma dönebilirim ne bedenime geri. Pıhtılaşmış kanımda nefret...Ben artık ne ölüyüm ne diri.Kıyam'a sürgün...
-Isırdı yine hayat bileğimden Parmaklarım kan Canım çok yanıyor anne Ben uzak dursam da rıhtımdan Gemiler karaya vuruyor Bu poyraz, ne kuvvetli, ne kötü hısım Saçlarımdan asılıyor Ya ör yedi düvel hüznümü, sakla beni koynunda Yahut kes saçlarımı anne Dayanamıyorum Rapunzel değilim şimdi O okul tiyatrolarında kaldı
Yağmurlara yatıracağım şiirlerimi bu gece...Yıkanacak şiirlerim.Sonra kız kulesinin duvarlarında kurutacağım ve küllerini boğaza savuracağım..Marmara'ya hüznünde doğduğumuz ve derinliğinde boğulduğumuz sulara gömüleceğiz..Hiç delili olmayacak çocukça sevgimin.Cenaze merasimi yapacağım sana duyduğum saygıdan içinde bulunduğun dizelere...(p)hiç damgası yemiş masum duyguların inadına...
-Özledim çiçek pasajını Kaldırımlarını eski tavernaların Gençlik anason kokulu rüzgar gibi Yaktı geçti genzimi
-Kırılan tabakların gürültüsüydü yanlış adresle ödeşmişliğin Mutlulukla çerçevelediğin sirtaki(n)düşsel bir oyundu Topuklarında çiğnenirken gururum Kurgulanmış zamanlara boşalıyordu zembereği saatlerin Bubi tuzakları kurarken haramiler Bir ömür kan kaybediyordu
Bulutlar kıskanır bu gece beni...Yıldızlar sıra gecesi yapar, şehrimin ışıkları söndü diye..Yıkılan kentler barikat olur sana gelen yolarıma..Kahpe bir kurşuna berdel verdim merhametimi.
Yağmurlara yatıracağım şiirlerimi bu gece...Yıkanacak şiirlerim.Silinecek g/izlerin...Bitti işte...Bitti....