Yalnızlık Derken

Yalnızlık bir otel odasında kendini dinlemektir ya da sahilde kaybolan güneşe bakıp karanlık derinliklerine inebilmektir denizin. Belki de ayın döngülerine bakıp, buna ben sebep oluyorum diyebilmektir gelgitlerde hüzünlenerek güneşte yarın kavrulacak denizkestanelerinin vicdan azabıyla. Falezlerin yontularak küçülmesinden de, dalgaların yok ettiği kumsaldan da…

Yalnızlık bir tepenin eteklerinden seyretmektir herkes kutlarken gün doğumunu, bir damla gözyaşıyla geceyi uğurlayabilmektir. Belki de her sevinci hoyratça kıskanmak, her mutluluğa gölge etmektir kollarını kaldırıp güneşe karşı durarak; kavuşmaları engelleyip, tüm kötülükleri kucaklayarak. Ağaçların diplerine kireç döküp, yapraklarını yolarak; tüm yeşile karşı düşmancasına sararmış gözlerle…

Yani yalnızlık kötüdür; iyiysen de, değilsen de.