Yaşamak Gibi İnsicamlı Çocuklarla

Fırıldaklı gulyabanilerle karıştırdığımda, sunaklar o zaman daha yeşildi. Enseme yaşlı bir kedininki kadar özen gösteriyordum. Bir tamir işi olduğunda ilk akla gelen kişi ben oluyordum. Çivileri çekiçsiz çakabilmem bir yetenek değil, tamanen bir göz yanılsamasıydı. Aslında çivileri çakmıyordum bile,bilinen bilinmeyen, en çok da eğlence seven çocuklar hayran kalıyorlardı bu gösteriye.

Burnumu çamura batırıp sürelik değişimleri gözlemek bir gelenek olmuştu artık. Her an tetikte bekleyenler yine mahallenin çocukları oluyordu, onlar sürekli yanımdaydı,ruhumu bir kafese koymadıysam o çocukların sayesindedir.

Bazen beraber zırlıyoruz,bazen de neşeli ruhlara bürünüp karnaval havası estiriyoruz mahallede. Bilirkişi raporları çoğu şeyi açıklayabilir ama çocukların mahalleye sahip çıkışını açıklayamaz,sanki söz öbeklerinden farklı şeyler türetebilmeyi açıklayabiliyorlar mı ki diyeceksiniz doğal olarak. Doğru, bir sınıra yakın , o da çok çalışılırsa, üzerinde çokça durulursa eğer, açıklanabilir .

Günümüzün habercilik anlayışı gereği, magazinel boyutlardan nefret etmeme rağmen, çocukların ilk aşklarını da gözlemliyorum ki çeşitli hikayeler yazıp hipotezler kurabileyim zamanı geldiği vakit. Çöken beyinlere raporlarla bilgiler aşılamamda en büyük yardımcım şüphesiz ki çocuk kahramanlar olacaktır.