İlahi

İlahi, Allah aşkını ve kulun O'na yakarışını konu alan, tekke çevrelerinde yetişmiş şiir türüdür.

• Okunuşu: Bestelenerek zikir meclislerinde ve dinî törenlerde topluca söylenir.
• Biçimi: Çoğunlukla hece ölçüsüyle ve dörtlüklerle yazılır; aruzla yazılmış ilahiler de vardır.
• Tarikatlarda: Tarikata göre adı değişebilir; Bektaşi ve Alevi çevrelerinde benzer şiirlere nefes denir.
• Temsilcisi: Yunus Emre'nin şiirleri türün en tanınmış örnekleri arasındadır.
• Genel anlamı: Sözcük sıfat olarak da kullanılır: “ilahi adalet”, “ilahi aşk”.

Arapça ilâh “tanrı” sözcüğüne ilgi eki -î getirilerek kurulmuş ilâhî'den.

• Tekke edebiyatı: Tarikat çevrelerinde yetişen şairlerin oluşturduğu dinî-tasavvufi edebiyat; ilahi onun başlıca türlerindendir.
• Nefes: Alevi-Bektaşi geleneğinde ilahinin karşılığı olan şiir.