Tekke edebiyatı

Tekke edebiyatı, divan ve halk edebiyatının yanında yer alan, dergâhlarda okunup dilden dile yayılan ve konusunu tasavvuftan alan şiir ve düzyazı geleneğidir.

• Dili ve ölçüsü: Şairler geniş halk kitlelerine seslendikleri için sade bir Türkçe ve çoğunlukla hece ölçüsü kullanır; aruzla yazılmış şiirler de vardır.
• Nazım şekilleri: İlahi, nefes, nutuk, devriye ve şathiye bu geleneğin başlıca türleridir; Ahmed Yesevî'nin hikmetleri ilk örnekler arasında sayılır.
• Şairleri: Ahmed Yesevî, Yunus Emre, Kaygusuz Abdal, Pir Sultan Abdal ve Niyazi-i Mısrî geleneğin tanınmış adlarıdır.

• Tekke: Edebiyata adını veren tarikat merkezi; bu geleneğin şiirleri orada okunur, ezgiyle söylenirdi.
• İlahi: Geleneğin en yaygın türü; Yunus Emre'nin pek çok şiiri bugün de ilahi olarak söylenir.
• Nefes: Cemlerde bağlamayla söylenen, Alevi-Bektaşi yolunun şiiri.
• Devriye: Varlığın bir çember çizerek kaynağına döndüğü inancını işleyen tasavvuf şiiri.