Ağaçların Gölgesi

Artık bu sıcak havalar uzatma dakikalarını oynuyor. Son defa da olsa, insanlar gelip otursun diye ağaçların dibine gölgeyi yaymış dallarındaki yapraklar. Ben neyi özleyeceğim biliyor musunuz ?

Ağaçların gölgesini. Çünkü o gölgelerin olmayışı, şiir yazmak için büyük bir kayıp demektir. Çünkü o gölgelerin görünmeyişi, kuşların doğru düzgün o güzel seslerini duyamama demektir.

Havalar soğuyacak diyorlar ama ne zaman ? Belki haftaya, belki bir daha ki haftaya. Sağanak sağanak yağmurlar da başlayınca tamam işte. Hiç bir izi, işareti kalmaz gölgelerin. Âdeta ağaçların umutlarını çalıyorlarmış gibi geliyor bana. Bu da yetmezmiş gibi, yaprakların rengi değişiyor. Yani yeşilden sarıya dönüşüyor. Bir de kuruyup çürüyüp de kaldırımlara kendini atınca, bu da hayalinin elinden alındığına işaret sayarım ağaçların.

Bak şu işe sen. Önce umut gitti, sonra hayal bitti. Tıpkı insanın vazgeçilmez duyguları... Kasım ayı yavaş yavaş yaklaşırken her gün hızlı hızlı bir başka ağacın gölgesi kayboluyor. Size söz veriyorum. Umudu ve hayali ,mutluluğun elbisesine sarıp bir yaz akşamı yeniden yanınıza getireceğim.