Ağlayan Hiçbir Şey
Herzamanki gibi yolunu gözlüyordum.. Hani bekledim, bekledim, gelmemiştin.. Tenefüs bitmişti hâlâ gelmemiştin. Binanın çevresine de bakmıştım, yoksa kaçırmışmıydım? Hayır seni gözden kaçıramazdım ki.. Öğrenci kalmamıştı artık bahçede, derse girmişlerdi, bende ayrılyordum ki; hemen binanın köşesinden biri döndü koşarak.. Eğer çekilmesem ani hamleyle,.. bana çarpabilirdin.. Evet sendin şaşırdım. Hem gördüğüme sevindim. Ama hızla ayrıldın, tam seyredemedim cemalini. Eve doğru gidiyordum bende.. Dersim bitmişti. Evet bende şaşırmıştım seni birden karşımda görünce ve bunlar ilk gördüğüm saniyedeki hislerimdi; ikinci saniyede soğuk bir duş etkisi altında kaldım bir anda ve bana bunu hep yaşatıyordun. Yine soğuk bir duş almıştım ve dolmuşa binmeyecek, yürüyerek eve gidecektim. Çünkü eve gidene kadar ağlayacaktım. Sorularla sorular gelecekti de ben duvar oluşturacaktım bunlara, set çekecektim önlerine, kendimi boşluğa atıp orada ağlayacaktım. Çünkü aklımdan hiçbir kötü şey geçiremezdim, bunun yerine kendimi boşluğa atıp orada ağlayacaktım, ağlayacaktım. Hafif bağrını açık görmüştüm de hayır, hayır yanlış görmüş olabilirdim. Ama ya eğer öyleyse derken, tüm gücümle sper ettim geçit vermedim devamına. Ağladım içten. Sonra yine bir düşünce sadece bir kişi iğne ucu kadar, nokta kadar bakmış olabilir mi diye; en hayasız hemde kalbimi paramparça eden soruya bir anda sper oldum ve çok kızdım kendime, nasıl engel olmazsın diye.. Zaten böyle bir düşünce geçmedi, gelirken engelledim, gelmedi. Aklımdan geçmek için gelmesi bu kadar ağlattı ama gelemedi, aklımdan geçemedi. Böyle böyle hep ağladım boşluklarda, ama yetmedi yarım saatlik yol. Hem gelirken durduk yere neden gülerek geliyordu. Sınıfına geç kalan biri gülerek koşarmıydı? Yoksa önceki olaylara mı, yok , yok öncesini bilmiyorum, bilmek istemiyorum. Artık gelen soruları dahi, hiçbirşey bilmiyorum. Bilmiyorum ağlamaktan başka birşey. Yesribci ağlamaktan başka ne bilebilir ki.. O, sevdiğinin güzelliğini düşünür ve ağlar, ağlar. Biri görmesin diye de durmadan gözyaşlarını siler.
yesribci
Akasya ağacında yaslı Leylak kokuyor, güle benzer Gülbahçesinden almış adını Anlamadım, bu kız neye benzer İyice yaklaştım, nerde saklı Sanki bulut kaplı her yer Yada gözlerim kamaşır, korkarım Korkarım bu; Gülzaer