Aklım var oldukça kalbim sende olacak

Bu mektubu şehrin beton arma evlerinin arasına gizlenmiş, çam ağaçlarıyla hayat bulan, yeşil mi yeşil ve bir o kadar da küçük mü küçük bir parktan yazıyorum. Ne zaman sana kendime dair bir şeyler yazmaya kalksam kelimeler Beynimde cirit atıyorlar, bir cümle olmama uğruna bir kelime kendini Tamamlamak isteyen diğer kelimeye küsüyor. Sana söylemek için bir dünya dolusu kelimeler biriktiriyorum desem Bilmem abartı olur mu; ama ne zaman elim kaleme, kalem kağıda değse Yüzün gözlerimin önüne geliyor, elim kaleme kalem kağıda değmekte Tereddüt ediyor. Heyecan mı demeliyim bu ana, yoksa kendimi anlatamama korkusu mu bilemiyorum. Şehir güzel bugün, zaten şehir her zaman güzeldir. Çirkin olan bizleriz Bir türlü uyum sağlayamıyoruz şehre, bir bütün deseni bozan Yanlış bir motif olup çıkıveriyoruz. Şehrin ahengini bozuyoruz yani. Neyse bunları sende biliyorsun; çünkü sende var olduğun şehrin yerlisisin; Ama sen farklısın, sen olmasan senin şehrinde gül kokuları, benim Yüreğimde sevginin heyecanı olmazdı. Evet sana heyecanım diyorum, ne zaman aklıma düşsen, yüzüme hafif Bir tebessüm, kalbime hırçın heyecanlar düşüyor, kalbimle Aklım arasına yerleşiyorsun. Aşk kalpte mi yoksa akılda mı yaşanır bunu da bilemiyorum, bildiğim tek Şey: kalbi olmayanın aklı, aklı olmayanın da kalbinin olamayacağı Evet kaç gündür bunları düşünüyorum Kalbim var oldukça aklım sende, aklım var oldukçada yine Kalbim sende olacaktır. Yeter ki sen var ol güzel sevdiğim