Doğru Düzgün Yaz Delirtme Beni Öğretmenim

Meslek hastalıkları olur ya... Hani yaptığınız mesleğe bağlı olarak zaman içinde bazı hassasiyetler geliştirirsiniz de en temel konularda bile insanların sürekli yanlış yaptıklarını görmek sizi çıldırtır, dellendirir.

Ben bir yayıncıyım. Yaklaşık otuz yıldır bu işi yapıyorum, bu sektörden ekmek yiyorum. Özel sektörde adım attığım mesleğime son yirmi yıldır kamuda devam ediyorum.

İşimi seviyorum. Bayıla bayıla yapıyorum. İkinci en büyük zevki okumak olan bir insan için (birincisi sizi ilgilendirmez) bu işin bulunmaz bir nimet olduğuna inanıyorum. Düşünsenize... Boş zamanlarınızda zevk için yaptığınız bir faaliyet için bir de size üste para veriyorlar. Böyle işi kim sevmez.

Ama okumak her zaman zevk vermiyor insana. Bazen çıldırtıcı birşey olabiliyor. Hele bir de işiniz sabahtan akşama kadar birşeyler okumak, bu okuduğunuz metinleri yayınlanabilecek hale getirmekse...

Akşama kadar onlarca, belki yüzlerce sayfa yazı okumuşsunuz, yanlış yazılan kelimeleri düzeltmişsiniz, yersiz kullanılan ya da hiç kullanılmayan noktalama işaretlerini yerlerine yerleştirmişsiniz. Akşam evinizde, çayınız ya da kahveniz eşliğinde gazetenizi okumak, keyif yapmak istiyorsunuz. Gazetenin çok okunan, etkili bir yazarından başlıyorsunuz okumaya. O ne? Daha ilk paragrafta yersiz ya da yanlış kullanılmış bir noktalama işareti gözünüze çarpıyor. Biraz daha okuyorsunuz, bir daha daha... Bu tür yazım hataları yüzünden yazıdan aldığınız zevk azalmaya başlıyor. Adam zahmet edip kendi dilini öğrenmemiş, ABD Başkanı'na Ortadoğu politikasını nasıl oluşturması gerektiği konusunda akıl veriyor. Hele bir de gazetelerin internet sayfasından okuyorsanız bu yazıları sinir hastası olmamanız mümkün değil. O yazıların ya da haberlerin altındaki okuyucu yorumlarını göz attınız mı hiç? İnsan gülsün mü ağlasın mı şaşırıyor. Devrik olmayan, düzgün kurulmuş bir cümleden geçtim, bu yorumcu(!)ların büyük bir bölümü cümlenin büyük harfle başlaması gerektiğini bile bilmiyor. Belli ki hayatında tek bir kitap bile okumamış. Ama yarım yamalak Türkçesiyle memleket ve dünya meseleleri hakkında yorum yapma hakkını kendinde görüyor. Üstelik bu yorumları yazanlar arasında üniversite mezunları bile var (ne yazık ki). Arkadaşım, madem ki yazmaya meraklısın, hiç olmazsa en çok kullanılan, belli başlı kelimelerin nasıl yazıldığını öğren. 'Herkez' değil 'Herkes' yaz mesela, 'Eyer' değil 'Eğer' yaz, 'Beyendim' değil 'Beğendim' yaz, 'Yanlız' değil 'Yalnız' yaz, 'Çünki' değil 'Çünkü' yaz, 'Deyil' değil 'Değil' yaz. Hele hele kelimeleri kısaltıp 'Merhaba' yerine 'Mrb', 'Nasılsın' yerine 'Nrb' hiç yazma.bb

Peki bu insanlar böyle de bunları yetiştirip (!) anlı şanlı okullardan mezun eden koca koca doçentler, profesörler daha mı farklı? İsminin önüne gururla ekleyip olur olmaz her yerde kullandığın bu ünvanı bakkaldan mı aldın be adam? Bak, ülkenin ekonomik durumuna çözüm önerdiğin makalende 'dahi' anlamına gelen 'de'leri 'da'ları bitişik yazmışsın, soru eklerini yine bitiştirmişsin, 'ki' ekinde de yine kafana göre takılmışsın. Burada da parantez kullanman yerde tırnak işareti kullanmışsın. Öf be hocam!.. Ben şimdi senin fikirlerini nasıl ciddiye alayım? Tamam, Türkçe ve Edebiyat öğretmenlerin seni bu halinle mezun etti... Tamam, hayatında bir kez bile 'Yazım Kılavuzu' denen kitapçığın kapağını açmadın... Ama profesör oluncaya kadar okuduğun (okumak zorunda kaldığın⁄;bırakıldığın) yayınları biraz dikkatli okusaydın yine öğrenirdin yazım kurallarını. Nerenle okudun hocam bunca kitabı?

Son söz olarak Şiirkolik sitesine şiir, öykü ve deneme yazan arkadaşlarıma seslenmek istiyorum: Lütfen 3-5 lira verip bir Yazım Kılavuzu edinin. Boş zamanlarınızda oradan bir iki satır birşey okuyun, bir kaç kelime, kural öğrenin. Ya da bilgisayarınızın 'çok kullanılanlar'ına 'www.tdk.org.tr' adresini ekleyin ve arada bir 'Sözlükler' kısmı ile 'Yazım Kılavuzu ve Kurallar' bölümüne göz atın ki, yazdıklarınızı zevkle okuyalım.