eski günahlar

Bazen insan eski günahlarına sığınır. O onun gerçekleri ve en azından yabancılaşmadığıdır, her hayalkırıklığı ardından. Oysa hata hiçbirzaman hata olmaktan çıkmamıştır, ismi bile değişmemiştir, sadece tekrarlanmaktan ibarettir. Yine de pişman olmamalı yaşadıklarımızdan, o sevincimiz gibi bize ait olan birşeydir, belki biraz tahmin edemediğimiz, hazırlıksız yakalandığımız, ama yine de ders çıkarmışsak eğer, başarmışız demektir. Çünkü her yol dikensiz değildir. Önemli olan kendimizi o dikenlerden koruyabilmektir.

Bir ses kalır, herşeyden geriye. Bir çığlık. İnsan içdöküşü. En zor onarılan, insan kalbidir çünkü. Onun haykırışıdır, hafızamızdan silinemeyen. Çünkü herşey biryere kadardır. Daha fazlası beklenemez, daha fazlası verilemiyenden. Bazen sadece iki kelimedir hayatımızı değiştiren. Geç itiraf edilmiş, yada belki hala edilememiş. Oysa bu kadar zor olmamalı herşey, bir hiç içindir kalp kırışımız. Ve hiçbir kalp birdaha eskisi gibi olmaz, belki biraz iyileşir, ama asla unutmaz.