Gece Yarısı Sancısı

Simdi bir gece yarısı Saat fazla olmuş, geç olmuş. Zaman çok olmuş. Uzerime gelmiş. Beni yormuş. Ellerim bir yastikta. Bir boşluğunda. Oysa ben sağıma dönmeden uyuyamazdım, sen varken hep sana döndüm uyudum. Uyandim sana döndüm. Başka yere bakiyordum sana döndüm. Yureğimi sana döndürdüm. Yönümü, yerimi, yurdumu sana döndürdüm.. Sen ne yaptın? Ben varım derken, yok oldun.

Gözlerim paramparça bir şehrin, öfkesini yitiremeyen bulutları gibi.. Ağlıyor yitirdiklerine.. Ancak susmuyor.

Ellerim, senden sonra hiç ısınmadı.. Yüreğim. Hala ağrıyor. Sen ? 'Şimdi hangi rüyada, hangi alemdeysen dön' diyemiyor dilim. Susuyor ve ağlıyorum. Bir lâl gibi sessiz sedasız avaz avaz fısıldarken adıni geceye, Susuyorum. Ağlıyorum. Unutmuyor ve bekliyorum.

Bir şizofren edasıyla inandirdim kendimi varlığına..

Dilimi susturabiliyorum da, kalbimin çığlıklarına gel de bir son ver... Diyemiyorum...