Gıy Gıy

Aşk, kalbimdeki harflerden ayrıldı; zamanın kırık dişinde senin tarafından çiğnenen bir yaşamak oldu, her gün ama her gün… Sözlerimi anlamıyorlar sevgilim; kemanlar yüreğimde en sahici gıygıyı olurken bu aşkın, bendeki seni anlamıyorlar. Uzun zaman oldu yazmayalı, çoktan da çok uzun zaman…

Sen o arada hep başkasının oldun. Bir başkası var ki aramızda, senden peydahlanan çocuğunda benim doğum lekelerim olacak. Kalem kalem…

Bir şey katmıyordu böylesine yazmak seni, kuşlar böcekler ölüyordu elimde. Ben de durmaya karar verdim. Sade, sadece, ölümlerin bütün harflerince…

Aşk, kalbimdeki mutluluklardan ayrıldı; sensizliğin bedelli dişinde senin tarafından çiğnenen bir yaşamak oldu; her an… Gidişine kaç sövüş yazdığımı anlamıyorlar sevgilim; kemanlar yüreğimde en sahici gıygıyı olurken bu acının; bendeki seni anlamıyorlar. Uzun zaman oldu yazmayalı, çoktan da çok uzun zaman… Sen, o arada hep başkasının oldun. Tekrarlandım. Tekrarlarımda kaldım. Bir başkası var ki yatağında; senden peydahlanan çocuğunda yine benim doğum sancım olacak. Kalem kalem…

Tamam, sustum. Zaten artık susmayı da öğrendim. Öyle hiçli… Hiç, hiç sensiz olur mu diyemem; ben sensiz de oldum. Kendim olamazken.

Bir şey katmıyordu öylesine yazmak seni, bekleyişler ellerimde ölüyordu. Ben de beklememeye karar verdim. Sade, öylesine ve ölümlerin bütün unutuşlarınca…

Bak, yine deneme oldun. Kalbimde denenirken en şık gidiş yine sen oldun.

Bir de sen hep bir başkasının oldun… Bir başkası var ki gözlerinde; yeşilin ayrılık tonlarında çalıyor ressamın fırçası gözlerimde, senden peydahlanan çocuğunda yine benim doğum sancım olacak.

Fırça darbelerinin kaleme düello anlarında…

Çizilirken kalem; tükenecek fırça…

Kalp kalp…

Ben, kaybedenler dergâhında duasını yine aşk diye okutan bir hocaydım sevenler için.

Duamı yanlış taraftan okudular ki ne aşk katıldı bana, ne sevda sularında bahtiyarlık bana hürmet etti…

Sen de hep bir başkasının oldun; o öyle bir başkası ki kalbindeki makamında doğan çocukların sütannesi kalemim oldu…

Doysunlar, afiyetleri olsun. Ben, sana hiç doyamamışken.

Sevabı olsun kalemimin.

Yürekten yüreklerini ortaya koyan asil sevebilenlerdendim ben.

Sahici rüzgârların beton yığını sevdalarına fırsat verdiğinde sen…