gönül şehirlerim..

Gönül şehirlerime yolculuk yaptığım şu sıralarda,sukunet ve yalnızlığın benim için çok değerli olduğunu fark ettim.ben yalnızlığımla huzurlu o eşsiz sukunette mutluyum.gece ve uzun yolculuklara bayılıyorum.sanki her şeyin üstüne çökmüş o karanlıkta bulurum kendimi.ışık yanan evlerin o süslü manzarası çok şey hatırlatır bana.yolculuk yaparken dalarım o ışık yanan evlere.birtanesinin ışığı sönse umutlarımdan biri daha sönmüş gibi olur.her aydınlık gününde mutlaka bir gecesi olduğunu umut ederek başlarım güne.sanki gün hiç bitmeyecekmiş gibi gelir.bazen soruyorum kendime neden bu kadar karamsarım diye.kimbilir belki Ahmet haşimin vahşiliği yalnızlığı çökmüştür üstüme.o denli onun şiirlerini sevmem bundandır belki de.yalnız kalmak ruhumla baş başa ne büyük haz verir insana.insanın dış dünyadan uzak iç dünyasında ki gemisinde tayfalarının gözlerinde ki umudu bulması,dünyada ki her şeyden uzak sadece içiyle baş başa kalması yalnızlığı ifade eder benim ruhumda.hiç tereddütsüz her şeyi paylaşabildiğim hayattaki yalanlardan,yalancılardan uzak olduğum dünyamda yaşamak beni son derece mutlu kılar..