Gönül Sofrası

Her bedenin bir gönül sofrası vardır. Zenginliklerin gönlümüzü işgal ettiği gönülsüz yaşanan bu zaman çeyreğinde...Gönül sofrası kurulmak istenir bekleyen gönüllere...Gönül sofrası bekler misafirini meltem rüzgarının penceremizden içeri girdiğinde...Nem kokulu evin kapının eşiğinde...Yağmur tanesinin damlasının düşüşünde...Duvar saatinin saatleri kovaladığı yankılanan sesinde, duran vakitte...Tebessümle süslenmiş gamzeli yüzlerin kalp atışlarında...Okyanus, deryadır gönül sofrası genç - yaşlı bedende...

Gönül sofrasına konulmuştur muhabbet azığının çeşitleri birer birer, serilmiştir; gönül sofrasının her metresine en geniş alanına...Taşan kenarına...Kırılan köşesine...Sofra geniştir; bir dünya kadar uzun, bir o kadar belirgin...Çizgilerle sınırlar çizilmemiştir gönlümüzün kılcal damarla örülü haritasında.. Çeşitler çoğalmış, bekler hayatımızın kapaklı rafında acı tatlı birlikte poşetlediğimiz en korunaklı yerimizde yani kalbimizin merkezinde...

Gönül soframız şenlenir servis yaptığımız zenginlikleriyle... Hayatin her tadından doyabilecek kadar koymuşuz soframızın üstüne dolapta koruduğumuz her ne varsa?...Teker teker donatmışız gönül sofrasında... Gönül soframız muhabbette demlenir, dudaktan çıkan sözlerle canlanır, her güzel kelimede dalga misali genişler hapsolan iç dünyamızda...

Açılan gönül sofrası sevgi kuşatmasının altında en yakınından en uzağına dokunmak ister, dokunacak kimler varsa?... Bakışlardaki anlama... Belirgin belirsizliğe, sabitlenen gözlere... Haberimiz olmadan büyür ve gelişir yaptığımız iyiliklerle... Gönül soframızın tabağında sevgi kaşıklanır sofradaki muhabbet tasından iştahlıca...

Bakışlardaki açı gönlümüzün geometrisine dokunur, sese dönüşür daracık boğazımızda düğümlenen her sözde kanat çırpan kuşa benzer özgürlüğünün sınırında... Gönül'e her dokunuş okyanusun yüksek dalgasına, daha uzaklara daha uzaklara halkasında sevgi köpüğüne dönüşür iç dünyamızdaki yüksek dalgalı denizde...

Gönül soframızı kurup beklemeli her ayak sesinde, kapımızdan sessizce geçen yabancılaşan gölgede... Kim bilir gönlümüzün ziline bir el dokunur, gönül soframıza kurulur; gönül 'süz' yaşanan son çeyrekteki soframızda gönül 'siz' olursunuz!!