Huzur Evi

Otobüste iki bayanın konuşmasına kulak misafiri oldum hayırdır nereden geliyorsun ?
-Huzur evinden,

-İyi görünmüyorsun

• Evet oradaki yaşlılarımızın durumuna çok üzüldüm.

Kendi kendime düşündüm ana ve babalarımız bizi büyütmek için kendilerini heder ederler biz çocuklar neden bukadar duyarsız bilmiyorum. Belki de farkında olmadan yozlaştık oysa bizim kültürümüz böyle değildi evin en güzel yeri büyüklere ayrılırdı saygı ve sevgide kusur edilmezdi.

Ne oldu bize ,ne zaman bu hale geldik yüreğimiz bu duruma nasıl razı oluyor bizde aynı köprülerden geçmeyecekmiyiz yaşlanmıyacakmıyız neden düşünmüyoruz bilmiyorum o kadar bencilleştik ki kimseyi düşünmüyoruz bir göz odada çocuklarına bakan ana babalara ,çocukları koca evlerde yer bulamıyorlar

Bu biz değiliz biz olamayız ,bir yaşlıyla yaşamak zor olabilir itirazım yok ama sabretmeli vefa borcumuzu ödemeliğiz ne kadar zor olsada onları hoş tutmalıyız sonra çok geç kalabiliriz ömrümüzün sonuna kadar bu pişmanlıkla yaşarız
Onlar, bizlerin en değerli hazineleri onlara çok özenli bakmalıyız malıyız,elimizden gelenin en iyisini yapmaya çalışmalıyız bizlere yakışan budur onları terk etmek değil ,sevgiye gark etmek ahir ömürlerini evlat ve torunlarıyla geçirtmek ve hayır dualarını almak bizlere yakışan budur...