İmkansız Kelimesinin Sözlüğümden Silindiği Gündü 'O' Gün

Gözümden akıttığım her damlada,
Seni büyütmüşüm ben o gözyaşlarında..Senin için savaşmışım tüm engellerle ! senin kıymetini adım gibi biliyim diye göğüs germşim her sahteliğe .. En başında nereye, kime nasıl yürüdüğümü bilmeden yürüyordum hayat yolunda.. ama hep kkocaman bi umut sığdırmıştım küçücük yüreğime...
O umutla, elimdeki hayallerle, seni umarak çıkmıştım o yola.. belki upuzun derdim, belki de başucumda.. hep soru sorarak kocaman bi merakla yürümüşüm ben sana.. hayallerimde hep olağanüstü düşünmüştüm seni.. Bi o kadarda imkansız .. ama hep umarak uyanırdım, her sabaha..
Bi sabahta yine uyandım umutlarımla.. Aslında umutluydum ama sanki durduruyordum içimdeki meraklarımı, heyecanımı .. Yine her gün olduğu gibi çıktım yola, nerden bilebilirdim ben diğer yarıma koşuyormuşum aslında.. Belki kocaman bi tesadüftü , belki de ?imkansız' kelimesinin sözlüğümden silindiği bi gündü o..
Gördüğüm de tanıdım seni .. Belki tuhaftır ama , ilk defa gerçeğimde gördüm hayalimde canlandırdığım gözleri .. Elini ilk hissettiğimde, canlandı bedenim.. Hemen tanıdı seni tenim..Karşında, ilk defa huzurlu tükendi nefesim !
Evet, o gün çıktı imkansız olmaktan hayalimm .. Sevgilim, asıl doğum günüm seni tanıdığım gündür benim !