Islıkların Mektubu - 2

Benim ihtiyar yürekli karım.. Benim içinde öyledirki uzak olmak aslında yüreğin,umudun ve düşlerin uzaklaşması anlamına gelmiyor. Nasıl düşüne bilirsin beni ilgilendirmeyen sıradan insan oldugunu? sen sıradan insanların arasında gülümseyen,yüreğinin yalnızlık türküsünü dinlerken, gecenin alaca karanlığında göz yaşı dökensin,bilmelisin ki o yaşlar aynı gecenin karanlığında pencereme ağır ağır inen yagmurun tanelerine ortakdır.

Çizilen hiç bir portrenin rengine dokundugum söylenemez! nasıl olurda şu yorgun ellerim mutlulugun o en doruguna tırmanmış düşlerinde yeşeren çiçeklerin, güzelim kızıllıgını yıka bilir? Henüz herşey daha dünmüş gibi düşünerek soluk almanın ne kadar acının kabuguna gizlenmiş zehir oldugunu anlatmak istemiyorum sana. üzülerek hiç birşeyin daha güzel olacağını düşünme. '' çokta usta degilim ki sana nasihatlar vereyim, en az senin kadar yangınların kahpe gecesinde cehennem ateşinde yanar umutlarım.''

Düşmanlar şu uzakdan bakanlar sende görüyormusun? Bak ordalar.... ( ağaçlar,nehirler,denizler,daglar,taşlar,yollar,) daha nicesi.. Sen yaşamanın o doyumsuz keyfine devam etmek zorundasın, bende bu zorunlugun içinde ufakta olsa küçük eşya olmayı yad eylerim.. Öyle zor şeyler varki bazen anlatılması güç kuvvet ister, takılmıyor degilsin gözlerime, düşünme sakın,ÖZLEM ismi hayatımın her alanında karşıma dikilen koca bir çınardır, bu çınarın yaprakları varolmasan da benim üzerimde gölgedir, ne mutlu bana ve ne mutluki şu dünya denilen taş yıgını içine gelmişim. şimdilerde hangi taşın ardına baksam gözlerin,saçların,ve belkide en çok hasretini duydugum yüreğin alır beni. götürür yalnızlıklar ormanının akşamına, orada bir ben bir sen birde yaşam var,yaşamdan daha önemli olan yanlarını görmenin muhteşem mutlulugu içinde yaşamaya devam ettigimi de bilmeni istiyorum.

O kadar şey var ki yazılması emredilen, sayfalarca okudugum mektuplarını bu kadar kısa yere sıgdıracak hiç bir söz bulamıyorum. Onurlu Mutlu Umutlu Hayat dolu bir hayatın güzelim dünyasına sıgdıramadığım için bağışla beni..

Bağışlayın... Eyvallah...