Kaçak Çay Uykusu

Uykunun kaçak çay gibi oluşunu bir yerlerden hisseder, bilirsin. Sevince. Sevip hiçbir kaba sığamamayı öğrendiğinde. Zannederim, gururumun hacminde büyülü bir vazgeçiliş oldum. Fakat öyle güzel bir vazgeçilişti ki: üstüne sevdaları assam mandalla, hiçbiri uymaz bu kaba.

Dersin. Fakat acele etmemelisin. Kalp, vazodan hallice devam eder. Kırık, yapıştırılmış bir tamirde yara bandını öğrenir. Adına uykumun kaçak çayı der. Fincana da bir güzel sustalı nefretler ilave edersin. Kahven güzelleşsin.

Şarjı da bitiyor. Sınavı da bitiyor. Çat kapı gelmiyor, öylece giden. Şarjı da bitiyor diyorum. Kulaklığın. Dinlenmez bu gece. Acılı bir arabeskin seni, beni, bizi, seveni kahredişi.

On, dokuz, sekiz, yedi, altı, beş, dört, üç, iki, bir. Yeni yılın hasretine girdik mi? Üç gün varmış daha. Üç günlük fani sevişinde dünyanın.

Ben yine mensur şiirin denemeye muhatap bir kavgası oldum. Yazar, kaleminden gayrı hatalarda olamazdı zaten.

Oku bunu. Ayrılık, şarkıyla birlikte tükenir sanırsın. Yalan o. Şarkılardan önce ayrılıklar tükenir. Tükenirken ayrılıklar, seveni de tüketir.

Dilara AKSOY