Kaçıncı Yol

Ben acıya müşavirim senin her gidişinde, çizdiğim gökyüzünün yıldızsız ve bulutsuz öfkesinde gökyüzünün alacaya âşık hayran gülüşüne sevda dikti yüreğim. Ben, bana hancı seferlerinden sana girdap düğmeleriyle iliklenirken artık o yamaçtan düşen gecelerin koyu hasreti olmayı unuttum.

Evim değişti, düzenim değişti, gecemin hakkaniyetli mahpus damgası yiyen tutsaklığı bile değişti manzaram kendime dönükken. Bir yerden bir sevda ısırsa kalbimi, “Evde yokum” sessizliğinde sevgimin defolu susuzluğuna çeşme olur sonsuzluğum.

Sevmeyi birinde öğrenecekken sevgisizliği birinin yokluğunda tattım.

Herkes, aşkın aynı memleketten geldiğini söylüyor. Benim acılı memleketimin türküsünün ırak ve sadece başkalarına sağır olunduğu mutsuzluklarda benden öte kaldırımlar var.

Giderken hangi yöne döndüysen ona ezber ettiğin şarkıların notası ol.

Es, sende duraksayan bir aşk sırnaşıklığı olurken; bana, beni dinleten mutlulukla dolsun.

Oraya çevirmişsin yüzünü, günün, benden ayrı gün aydınla dolmuş.

Sevgisizler günüm kutlu, gelecek olan sevgililer günün mutlu olsun.