kara kutu (bölüm 3-4)

sadece gözlerinin içinde var sandığım her neyse, aslında sadece benim senin gözlerinde aradığım için orada durduğunu bilmişim.

bu saatten sonra, herşey boş.. gözlerinde feri sönmüş yalvarışlar buluyorum..

artık sana bakarken, kendimi düşünerek bakıyorum. Bana zarar verdiğin zaman seni düşmanca görebliyorum artık, eski bitti.. eskiler geçti.. eskisi kalmadı artık.. enailik bitti güzelim, enailik bitti.. sana bakarken titreyen göz bebeğim, sana bakarken titremiyor artık bu senin eserin, hayatın bana en büyük öğretisi oldu bu; artık insanlara sevdiğim kadar büyük bakmıyorum, davranışları kadar büyük bakıyorum..

kendilerine hak biçtikleri kadar görüyorum insanları artık.

oysa bir şiirin her harfi olacaktın sen, bir şiir seni anlatırken en iyisine layık görecekti, acemi sevgimi ustaca üzdün ya, ustaca seviyorum seni artık, kendimi üzdürmeden...

herşeyden önce kendim geliyorum, öğrendim güzelim.. eğer seni bu kadar çok seviyorsam ben senden daha kıymetliyim kendim için..