Kendimden tekrar doğmak

Geçmişin ağırlığı o kadar yoğun ki ne kadar parçaladım desem de birer birer başıma yağıyor.Zaman herşeyin ilacı derler ama şu anki aci yaşanılan andaki acıdan kat kat daha fazla .Küllenen hiç bir şey yok .Kahrolası geceler varken unutmak da ne mümkün.Bir ses arıyorum ,kendimi dinliyorum mesela.Bir ses arıyorum, sessizliği dinliyorum mesela.Ses yok.Duyamadığım seslerde kayboluyorum.İliklerime kadar işlemiş yanlızlığı kirli bir gömlek gibi çıkartasım geliyor,çıkarıyorummm , ama o koku o iğrenç koku hep üzerimde, çıkmamacasına yapışmış , kokuşmuş.Beni kendime getirmek için ne kaldı elimde kendimden tekrar doğmaktan başka...