Kendime Yazdığım Mektuplar - 8

Yürüyeceksin çocuk.. yürüdükçe ardında bıraktıkların olacak. Aslında ardında bıraktıklarının gittiği yere doğru yürüyor olacaksın.. Ve seveceksin çocuk! Sevdiklerinde bulamadıkların olacak. Karşında bulunanlarda gördüğün eksikliklerin zamanı gelince asıl kendi eksikliklerin olduğunu göreceksin! Sevmenin karşılık beklememek olduğunu, yalnız kaldıkça göreceksin.. Pervane misali yanmayı öğreneceksin. Köylü kadınında sabrın tahammülünü anlatmanın değil, yaşamanın değerini bildiğinde köylü kadını kadar huzurlu olmadığını anlayacaksın. Mavi gömlekli adam kimse, martı çığlıklarında kimi andıysan, Sultanahmet mûsikilerinde kimi bulduysan yalnızlığında öyle bulacaksın ve artık çocukta olmayacaksın. zaman zaman üstüne binmiştir artık.. Rüyalarına düşen erkek çocuk rüyalarında kalacak, papuçlarına doldurduğu kan, hala pabuçlarında! Ve büyümeyen tek şey sadece ne yazık ki, bu çocuk olacak. Ben mi? Hiç sorma beni! Ben hala kuzguncuk sevdalısı, Sultanahmet yaralısı, Ayasofya gibi prangalı.. Yani hala bıraktığın gibi.. Hala kara sevdalı..