Monolog Röportaj-Neden Hüzün Şiirleri Yazıyorsunuz?
-Sayın okurlarımız, hayata şiirin penceresinde bir gülümsemeyle bakmak için, yine sizlerle yine başbaşayız. Sayın Gülveren, neden hüzün şiirleri ayrılık şiirleri yazıyorsunuz? Sanki yorgun bir gecenin ardında, bitkin bir şekilde sabaha kalkmış gibi kalktığınız için mi yazıyorsunuz?
-Öncelikle okurlarımıza hoş geldiniz diyerek başlayayım. Sizde benim gibi Mehmet kardeşim şair olduğunuz için, neden yazmış olduğumu anladınız da benim ağzımdan duymak istiyorsunuz. Bakın etrafınıza aşkla gezen var mı? Aşkım diyerek evlenen, aşkım dediğini döverek hayatından bezdirecek bir hayatı yaşatırken, kadın boşanacağım derken kadınlarımız, hunharca vahşi insanlarca öldürülmüyor mu? Sonuç hüsran hele birde arada çocuk varsa gerisini yazmaya, kelime bulamıyorum! İşyerinde patron şefini yanına çağırarak, işçilerin halini sorarak maaşlarından memnun olup olmadığını soran kaç patron var? Sebze halini ele geçirmiş o gözü doymazlar bir liraya aldığını, beş on liraya satarken fakir fukarayı düşünüyor mu? Kendi ellerimizle hüzün yağdırıyoruz birbirimize, önce hüznü ayrılığı öğrenmemiz acısını bilmemiz görmemiz gerekir ki, mutlu mesut olmayı özleyelim. İşte bende hüznü ayrılığı yazarken, yorgun bir gecenin ardında bitkin bir sabaha uyanmış gibi kalkmış gibi hüzünleri yazıyorum. Ne zaman ki bu hüzünleri ayrılıkları bırakırız, o zamanda mutlu mesut olmayı yazarım inşallah.
-Sayın Gülveren, Sırtımızı insanlara dönüp gittiğimiz, gibi bütün denizlerde defalarca sırtını dönenler insansız tek başına denizsiz sahilsiz, bitmiş kurumuş akmayan bir pınarın başında, beklemeye hala devam mı edecekler? Az ileride akan pınar varken ve geri dönmeyi hiç ama hiç düşünmez iken?
-Aslında gönüllerimiz akan bir pınar gibi sevgi damlatıyor damla damla hem kendimize, hem de diğer insanlar için. Biz elimizle vanasını kapatırsak insanlara kızarak bizde susuz kalarak gönül toprağımız kurutarak, çöle dönmesine fırsat vereceğiz ki bunu hiç dikkate almıyoruz! Bu ne bencillik bu ne utanmazlık çözmüş değilim! İlk başta severken canım cicim, gerdeğe girdikten birkaç ay sonra hevesimiz bitince, yok şunu yapacaksın bunu yapmayacaksın diyerek zulüm başlıyor, ne için ve neden? Erkeğiz ya! Sanki-Haşa- yüce Allah, bu âlemi erkekler için yaratmış kadınlarsa köle! Hayır, böyle bir dünya yok, Âlemlerin Rabbi Allah birbirinizi sevin diyor, Âlemlere Rahmet peygamber ne diyor dikkatlice okuyunuz.
“Ebu Hüreyre radıyallahu anh'den rivayet edildiğine göre Resülullah sallallahu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Canım kudret elinde olan Allah'a yemin ederim ki sizler iman etmedikçe cennete giremezsiniz. Birbirinizi sevmedikçe de iman etmiş olmazsınız.”
-Sırtımızı neden dönüyoruz, geri dönmüyoruz nefsi şeytan dünya üçgeninden vazgeçemediğimiz için! Aç gönül kapını herkese kucakla ki senide kucaklasınlar, gökyüzünde meleklerde sevinsin… İşte yine hüzün ayrılık şiiri neden yazdığıma geleceğim, bunları birkaç hece ile bildirmek acısını yaşamamak için yazıyorum.
Orhan Serhat kardeşim ne güzel yazmış
Benim çaldığım sazdır
Yârin ettiği nazdır
Yârim fazla naz etme
Kış mevsimi ayazdır.
Xxxx
Gönderdiğin mektubunu resmini
Yıllarca koynumda sakladım durdum.
Rüyalarda bile senin ismini
Her gün her gece sayıkladım durdum.
Beyhude yaşadım senin ardından
Herkes sürgün etti, beni yurdundan
Ne hallere düştüm bilsen derdinden
Gülleri sen diye, kokladım durdum.
Aradım her yerde, o bakışını
Ahu gözlerini, kalem kaşını
Gülüp gezdiğimiz nişantaşını
Bir günde on sefer, yokladım durdum…
Şimdi görsen beni, derbeder halim
Bir kelime bile, edemez dilim
Kavuşmaktı sana, bir tek hayalim
Seveceksin diye bekledim durdum.
Gülleri sen diye kokladım durdum.
İbrahim Değerli.5.5.2019
İşte ayrılık bu kadar acı ve hüzün verici…
Juliet'ler Romeo aramaz oldu artık
Aradıkları yegâne şey
Kapı önünde gıpgıcır,
Son model bir Alfa Romeo
(16 Ocak 2008/ İstanbul)
Dinamit Lokumu
Kadın var
Fıstıklı lokum gibi
Yenmez tadından
Kadın var
Dinamit lokumu sanki
Geçilmez yanından
Sensizlik Üzerine
En iyi ben bilirim sensizliği sevgilim
İhtisasımı sensizlik üzerine yapmışım
Bu konuda uzmanım senin anlayacağın
Sensiz kalmaya böyle devam edersem
Yakında inan ki profesör olacağım
Timur İlikan
Üstat Özdemir Asaf’ın bir şiiri ile bitirelim.
Bensiz seni benden başkası anlamaz
Sensiz beni senden başkası anlamaz
Senden benden bize olanca varmadan
Bizsiz bizi bizden başkası anlamaz
-Yeniden gülümsemek gülümsemelerin tadına varmak için, çabalamak varmak için şimdilik hoşça kalın, demli bir çay içiminden sonra görüşeceğiz yine, hoşça kalın ama gülümseyerek varın, selamlarımla.
Mehmet Aluç-Gülveren