Pencere 2

Ölümle yüz yüze bir meyhanede şarkıların nakaratında seni an’dım.Kırgın gözyaşlarımın sevgine kaybettiği bu bedende eriyip gitti aşk ! Zarif  yolculuğumun başucunda tanımak istedikçe ruhumun ahengini bozdun. Rızkımın sen kısmı nasip olmadı bize,eksiğiyle sevebilmek,kabullenmek işte burası böyle bir yoldu benim;sensiz…

Sırılsıklam bir gönülün, bakışında matem… Gittiğim yolların öyküsüne kapılır, ruhta ki üşümenin uyanması irkilir kalbime. Yağmur tüm renkleri griye alarak senin kokunu bir hüzzama çeviriyor poyrazla. Ben ki rüzgar olamayışıma kızıp senden bir parça taşıyamıyorum. Sana olan sevgimin hevesi kırılsa da yazamam bu kainata, kırgınım diye.. Bu yolun sonunda seni bekleyen bir taş ben olsam kalbinde.. sükun bir deniz yalnızlığın ,biliyorum ki ancak seni beklesem kavuşuruz belki de,

Bu yol , üşüyen ellerimin yalnızlığıyla, kalbimde sevgiye senden başka açılacak  pencerem yok..