Sen

Seni var olmusluklarin icinden,binlerce kalabaligin arasinda gunes gibi parlayan o saclarin ve en cok da gordugumde ta yuregimi gulumseten o gulusunle sevdim Seni masmavi denizlerin arasindan yosun tutmus kayaliklarin gozlerine yansiyan yesilinden kahve olusunu sevdim asil rengini cok sonra cozdugum Seni her gece odamda parlayan o yildizda, dolunayda buldugumda sevdim Seni herseyin cozulur oldugu imkansiz olamayanlarin arasindan kolayca bulurken birturlu uzanamayisinda,birturlu bana geldiginde beni bulamayisinda ama bir okadar senin bende olusunda sevdim Seni kalabaliklarin icinde herseyin cok guzel oldugu o anda herseyden daha guzel olusunla sevdim Ve ben seni benim olmasan da hala sevdigimi bilmesen de insanlarin cok oldugu ve mavilerin yok oldugu yosun tutmus o kayaliklardan daha buyuk baglilikla sevdim Seni sen oldugun icin sevdim her gece gokyuzune baktigimda orda olusunda,gercekte benle olmasan da yuregimi asla birakmayan sende sevdim seni cizdgim resimlerin renklerinde,yaratilmisliklarin yaratildigi anda gozlerime dususunde kaderime yazilisinda sevdim seni cevap vermesen de beni dinlemekten yorulmayisinda,gelmesen de seni sevmemi engellemeyisinde, gormesen de beni seni hayal etmeyi sevdim, seni sevdim sensizligin her dakikasini icime sindirirken baska birini sevdigini bile bile beni bir zamanlar sevdigini unutmayarak,gelmeyecegini bilerek sen oldugun icin sevdim ben seni mavi duslerin yosun yesilinde sariya calan saclarinla oynarken bildiklerini bilmeyerek, sevilecek baska yanlarini kesfedemeden ama ruyalarimda hep senle hep seni severek bambaska bir yaninla bendeki senle sevdim

sevgili ben seni usanmadan hep sevdim...