sen bunu bilemeyeceksin
SEN BUNU BILMEYECEKSIN
Mektubuma, edebiyatin son derece kaliplasmis kelimeleri olan nasilsin iyi misin? gibi klasiklesmis sözcüklerle degil de; seni sevdigimi seni çok çok özledigimi söyleyerek baslamak istiyorum. Bir insanın yasayacagi en zor duyguları yasiyorum belki de... Sana karsi duymus oldugum özlem, uzun zamandir rüyalarim süsleyecek kadar güzel olmasina ragmen en büyük eksikliii içime yediremedim. Bazen düsünüyorum da; her şey eskisi gibi olur mu diye? Ama bazen de bunun çok zor olabilecegi düsünüyorum.Çaresiz, çok rahatsiz bir hastanin bekledigi küçücük bir ümit vardrr ya, benim ümidimde belki o kadar ama bu ümit benim yüzümde en azindan bir tebessüm diye kendi kendime.En azindan böyle olmamaliydi bence. Aslinda sen de hakliydin. Sonsuz bir türlü sabah olmayan gecelerde sana hak verdi zaten. Ne yapacagimi bilmedigim, yapa-yalniz geçirdigim, bir türlü kimseye açilip söyleyemedigim çaresizlik içinde akan bu göz yaşlarim senin içindi. Seninle ilk taniştigim günler, seninle sohbet etmek için can atardim. Her an aklimdaydin. Tek düsündügüm kişi sendin. içimde bir korku olmasina ragmen. Bu da ayrilikti. Okulda evde disar da aklim hep sendeydi. Bu da bana mutluluk veriyordu ne yapabilirdim ki. Hala bu kadar uzun zaman geçmesine ragmen sana ait hiç bir şeyi unutmadim. Unutamadim. Hatirlar misin? Bir kez sen de bana unut diye akil vermistin. Unutmanin bu kadar zor olabilecegini ögrendim. Unutmak kelimesini o kadar çok özlemişim ki ke$ke unutabilsem o kadar çok denedim ki. Seni hatirlatacak bir sey karsima çikiyor yine. Yalniz kaldigim zaman bir tek sey düsünüyorum. Ne olabilir ki... Bu duygunun nasil bir şey oldugunu tahmin bile edemezsin. Belki de ilk defa böyle duygular içindeyim. Kendimi çok yalniz hissediyorum. Hayatimda ilk defa bu kadar derin duygular içinden hareket ederek birisine açiliyorum. Bunun zor yani da duygularimi paylastigim kisinin sevdigim kisi olmasi.Belki de en zor dakikalarimi yasiyorum su anda. Şimdiye kadar duygularimdan kimseye bahsetmemistim çünki... Serin bir gecede, Ya$arin romantik $arkilarinin esliginde su yaziyi yazmak o kadar çok zor geliyor ki. Hiç göz yaşların benimkilerle yaşadı mı? Benim göz yaşlarım hiç yalnız kalmadı biliyor musun? Hep göz yaslarima eslik ederdim. Hiçte soramazdim göz ya$larima neden agliyorsunuz diye? Korkardim... içimde sakladigim bir tek dilegimde mutlulugundu. Göz yaslarimin ardindan hep mutlu olmani dilerdim yildizlardan. Zaman öyle acimasiz ki, beni dinleyen birini bulmus iken yine çabuk olmami istiyor. Zaman... Hep acimasizdi zaten... Son cümlelerimi yazarken benim için çok kutsal olan aşkim kelimesini o kadar çok söylemeyi istedim ki... Bunu anlata bilmek mümkün degil. Benim yazacaklarimin hepsi bu kadar. Umarım ki mutlusundur ve her şey gönlünce olur. Kendine iyi bak...( komur gozlum sende sevda ne ara) yada(senle ben(hic sevmedim kimseyi senin kadar )( bir oglumuz olmali adi deniz olmali ) bun yazarken ve bu türküleri dinlerken baktim sabah oluyor nerdeyse...