Sensizliğe İsyan (İsyanım sana değil bizi ayrılık yoluna itenlere)

bugün günlerden cuma çok değil daha iki ay önce bu gün atmıştık aşk yoluna adımımızı. sevmiştik öyle mi birbirimizi. yalansın artık benim için. bıraktın gittin beni. sensizliğe isyan ediyorum çünkü sanki dün başladık herşeye. isyan ediyorum çünkü ayrılmayı hak etmiyordum. sevmemişmiydim seni. yoksun soğuk odalarda. yastığa başımı koyduğum anda yok artık hayalin. gittin bundan fazla acıtamazsın canımı. ilk kez elimi tuttuğun günde cumaydı. hani herşeyden çok seviyordun beni. kıskanıyordun kendinden bile. kıyamıyordun bana nasıl kıydında gittin bu cana. uçurumdan yuvarladın sen beni. şimdi toprakta senin hayalinin çürümesini beklerim. bedenim sensizliği bekler. bir bekçi gibi gözlerim geceleri izler. şimdi yoksun ya sen sanırsın ki birkaç gün tökezlerim sonra yoluma devam ederim yanılıyorsun. su diye seni sayıklar oldum. ben sensiz yaşayan bir kadavrayım. sensiz koca bir boşluk dünya. ellerinsiz ne yaparım hiç düşündün mü. ben senin kokunu içime çekmeden nasıl günümü geçiririm. okulun her tarafına sinmiş bizi aşk kokumuz. şimdi her yerde sen heryerde aşkımız. nasıl yaparım ben seni nasıl unuturum her gün seni görürken. suya hasret bir çicek gibi seni beklerken. hergün geri dönmeni beklerken gözlerinin içine bakrken. şimdi sen nasılsın ne haldesin bilemem var oluşların bana elveda diyerekmi başladı bunu hiç bilmem. benim yok oluşum sensin. kirpiklerim hala ıslak,dudaklarımda hala senin adın. hala senin için yazıldığını düşündüğüm aşk şarkıları. hergün aynı senin sevdiğin parfümü sıkmak fakat benim kokumu çekmiyeceksin birdaha içine. birdaha sevdiğim demiyeceksin. hani beni kıskandığın zaman elimi sıkardın ve canımı acıtırdın ya şimdi neden kıskanmıyorsun. aslında sana değil isyanım bunları bize çok görenlerde. bizi ayrılık yolına itenlerde. onlarda yaşamış aşkı ama karşılar işte. yalanmış herşey yalnışmış doğru bildiklerimiz. belki büyüklerimizin bir bildiği vardır. zaten gittin. ellerine ne geçti bilmem ayrıldık işte efkarım zalimlere öfkem çekemeyenlere isyanım bizi ayrılık yolunu itenlere. sana hasretim gel hadi tut ellerimi sensiz kalkamam bu yükün altından. sensiz ve sessiz yapamam. her yer soğuk sensiz üşüyorum. yastığa başımı koyduğum anda hayalin yok artık. geride krık bir kolye ucu kırık bir kalp bir ben. belki duymazsın bu isyanımı ama seni seviyorum sakın unutma. sensizliğe ve sessizliğe alışmam gerek anlaşılan. aşkımı gömmem gerek içimede yaşatmam gerek seni. İSYANLARDAYIM SENSİZLİĞE;SESSİZLİĞE BİZİ AYRILIK YOLUNA İTENLERE...