Son...
Kadın, gözlerine baktı adamın. Bir zamanlar içinde kendini gördüğü gökyüzü rengi gözlerine baktı. ' Neredeyim? ' diye sordu kendi kendine.
Adam, alıştığı çimen esintisini aradı kadının gözlerinde. Bilmediği bir rüzgârın karşısında buldu kendisini. Buz kesti bedeni.
.../...
giderken gözlerini bırak bende masmavi gökyüzüm olsun yıldızların düşsün kucağıma aydınlansın karanlık gecelerim martılar uçtukça sonsuzluğunda seni yaşayayım kanatlarının rüzgarında
.../...
Kadın, elini uzattı dokunmak için adamın tenine. Değemedi. Geri kaçtı parmakları. İstemedi...
Adam, derin derin içine çekti kadının sevdiği kokusunu. İrkildi beyni. ' Bu ne? Ben bu kokuyu tanımıyorum ' dedi, isyanlar içinde. Geri çekildi, adam.
.../...
kokunu bırak bana yokluğuna dayanacak gücüm olsun tenimden sızıp damarlarıma özledikçe seni yaşatsın bana
.../...
Kadın, yüreğine baktı. Adam, yüreğine baktı.
.../...
bırak sevgin kalsın yüreğimde tadın kalsın dilimde ne olur ve özlemin en ücra köşelerimde kimselerin görmediği saatlerde seni yaşayabileyim sensizliğimde....
.../...
Kadın ve Adam bakıştılar. Bir umutla aralandı dudakları. ' Seni Seviyorum ' . . . . ' Hoşça kal ' dediler birbirlerine.
...Son...
Eser Akpınar 20.07.2010 İzmir