Yarınlar ve Affetmek

Yarın yokmuş gibi yaşamak, sanki hiçbir zaman bu hayattan kopmayacakmışız gibi kibirlenmemiz, kalp kırmamız, affetmemelerimiz ve insanları hayatımızdan tamamen silmemiz ne kadar doğru? Evet, bazen sinirle hiç yapmayacağımız şeyleri yapabiliriz; bazı insanları hayatımızdan tamamen çıkarabiliriz. Ancak onları dinlemeden, bir fırsat vermeden bunu yapmamız bize ne katar?

Her ne olursa olsun, ölümlü bir dünyada yaşadığımızı ve gerçekten bir saniye sonramızın garantisinin olmadığını düşünerek hareket etmemiz gerekiyor. Şahsen, ben kimseye küs kalamıyorum; vicdanım el vermiyor. Nedense hep affedici davranıyorum. Aklımdan geçenle ağzımdan çıkan bir türlü bir olmuyor aslında. Belki de olması gereken budur. Belki de olduğum kişi, doğru kişidir.