Yüreğime Sesleniş...

BEKLEDİM...

yine bu sabahta bekledimonu... gelmedi ki... sessizce gözyaşı döktüm onsuzluğa...

Aslında kızıyorum kendime. YETERRRRRRR diyorum yeter bekleme artık. GİTTİ ve dönmeyeek bir daha. senin olmayacak. sen sadece hayal kırıklıklarını sarmakla meşgül olacaksın...

sen sadece her sabah gelir mi diye yollarda olacaksın. canını yakacak bu kırıklıklar ve zamanla batacak yüreğinin en derinlerine...

Döner mi sanıyorsun tekrar sana. o başka kollarda yolunu yarılamıştır bile. sense hala o gelecekmiş gibi sana sarılıp hadi benimle gel dityecekmiş gibi bekkliyorsun YÜREĞİM.

Neden anlamak istemiyorsun bilmiyorum. içinde hep o masum umut kırınları var. geç olacak ama gelecek diyorsun hep benliğime. ama hep umut ağacına bağladığın kumaş parçaları işte.

bilseydim bu kadar darbe göreceğini GİT dermidim ona sanıyorsun. kan revan içinde kalacağımı bilseydim bırakırmıdım ellerini. koca bir okyanusta nefessiz kalacağıma onunla olup bir tartışmayı kaldırırdım... Ama olmadı...

Onunla olan geçmiş,onun hayaliyle yaşadığın şimdi ve onsuz bir gelecek var şimdi sadece...

Benim hayatımın tümü ya -O- olmuş yada onun hayali... umut ağaçlarına bağlanmış kumaş parçaları ladı artık YÜREĞİM senle bizden arta kalan bu... kendimiz için değil onun için yaşadığımız bir hayattttttt...