Adın Bende

biliyorum,

aynıyız ikimiz

yalnızlığımızla geldik birbirimize

dalgın

yorgun düşlerimizle

buluştuğumuz tüm saatlerde

çalınmış günlerimize inat

uzatıyorduk zamanı

ölmeden önce yaşamak gerekti

bir aşkın insanı olmak

bu aşka sahiplenmek

yerleşmeliydi yüreğimize

gün gelip bizi de bulmuştu işte

ne zaman baş başa kaldık

ne zaman sessiz konuşmalara düştük

birbirimize yeniden baktık

yeniden keşfettik

hayatın renklerine karıştık

her yeni gün

ikimizi doğruluyordu

İstanbul ikimizi bekliyordu

ne zaman buluşsak

ben duymadım mı? içinden geçeni

sen fark etmedin mi? çarpan kalbimi

seslerimiz her şeyi açıklarken

kaçamazdık

evet yakalandık

yağmurlu günlere rastladık

aynı tutkularla ıslandık

aşkın aydınlattığı bir yola adım atmıştık ...

25.06.2014/beylerbeyi

Mustafa KAYA