Ama Sen Yoktun

Seninle yaşadım tüm hayatımı

Yıllara karıştım, ama sen yoktun;

Dizgine vurmadım gönül atımı

Yollara karıştım, ama sen yoktun.

Gözlerim pusuda, kalbim tuzakta

Sevdamı sürüdüm demir kızakta

Hep seni yaşadım senden uzakta

Hâllere karıştım, ama sen yoktun.

Sevdam ağır geldi tartına sanki

Taşınmaz yük müyüm sırtına sanki

Laf anlamaz gönlüm fırtına sanki

Yellere karıştım, ama sen yoktun.

Sensiz, hayalinle geçti zamanım

Tükenir bu aşka dair imanım

Yanarım, yetişmez sana dumanım

Küllere karıştım, ama sen yoktun.

İçim daraldıkça, bağrımı ezdim

İçinde sen yoktun dünyamdan bezdim

Kalplerden kovuldum, ağızda gezdim

Dillere karıştım, ama sen yoktun.

Dertli şiirlerde söz beni söyler

Şarkılar, türküler az beni söyler

Keman bana ağlar, saz beni söyler

Tellere karıştım, ama sen yoktun.

Kendi benliğimi sende unuttum

Vuslata düş kurup kalbi avuttum

Adaklar adadım, niyetler tuttum

Fallara karıştım, ama sen yoktun.

11 ARALIK 2010