Arzular Nafile

İlk arzum

Hayat tarlamda filizlen

Goncanın içinde gizlen

Kırmızı tebessüm edince yel essin

Karnı aç nefesim

Ömür boyu

Kokuna ekmek bansındı

Ama şimdi

Gülüşlerin fırtına olsa bile

Bronşlarımı oynatacak halim yok

Umudumun nefesi kesildi eli kolu çizik

Diken batması

İkinci arzum

Açtığın zaman

Boynuzları kırılmamış

Tüyleri parlak

Koç gibi mısraları

Ayağına kurban etmekti

Ama şimdi

Sensizliğin her gün kurban bayramı

Üçüncü arzum

Aşk romanlarının üzerine

Gül desenli

Basma fistanlar dikmekti

Ama şimdi

Hikayemin bile

Kimi yeri sökük kimi yeri yırtık

Arzular nafile

Velhasıl gül’süz

Çok yoruldu yırtılmakdan gençliğim

Ama hala açabilsen

Dikilecek parça parça ihtiyarlığım